Meçhul Yolcu Şiiri - Eray Yalçın

Cam çerçeve indi sanki yerlere
Savruldum rüzgârla uzak yerlere
Benliğim kayboldu karanlık yolda
Yalnızlık bekliyor sağda ve solda

Meçhul bir limanda bekler gibiyim
Eski bir şarkıda tekler gibiyim
Aşkın vuruşuyla yıkıldı dünyam
Kâbusla bölündü en güzel rüyam

İçimde fırtına dinmek bilmiyor
Gözümden hayalin hiç de silmiyor
Perişan halimle bir başımayım
Kendi enkazımın tam altındayım

Sözlerim tükendi dermanım bitti
Gidenler ruhumdan bir parça gitti
Kırık dökük her yan toplanmaz asla
Gönlüm barışmıyor bu kara yasla

Adım adım bittim tükendim artık
Umutlar kapkara bir yola saptık
Ben bende değilim nerdeyim bilmem
Artık bu dünyada bir daha gülmem