Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Yollarım kapalı çıkmaz sokaktayım
Sanki bir rüyada boşluktayım
Güneşim söndü ayım doğmuyor
Sensiz bu dünya beni boğuyor

Duvarlar üstüme geliyor sanki

Bir bozuk saattir kalbim durur
Sadece seninle huzur bulur
Her atışı sanki bir hecedir
Sensiz bu dünya hep gecedir

Zaman akar gider avuçlarımdan

Haberim olmayacak veda vaktinden,
Ruhum ayrılacak yorgun bedenimden.
Karanlık bir yerde bulacaklar beni,
Kimse tanımayacak bu eski teni.

Her gece ismini anar bu dilim
Sana doğru uzanır her an elim
Sensiz bu bahçede solar çiçeğim
Sadece seninle güler yüreğim

Camdan bir kalbim var, kırma ne olur

Bir masal anlattın, inandım sana
Dünyayı boyadın pembeye boya
Ama her şey bitti, uyandım artık
Bu sevda gemisi çoktan bir batık

Sahte bir aşk, sahte bir yüz

İçimde bin parça cam kırığı var
Ruhumda bitmeyen derin sızı var
Aynada gördüğüm yabancı biri
Sanki bu bedende bir ölü diri

Yollarım karıştı meçhule gider

Kalbim seninle çarpıyor
Melek yüzlü canım annem
Gölgen dertleri kovuyor
Sensin benim her bir çarem

Annem annem canım annem

Gözlerini açtığın o ilk an
Dünyada değişti inan her yan
Küçücük ellerin tuttu elimi
Sende buldum ben en güzel yerimi

Canım oğlum can parçam benim

Kalbimde bir sızı vardı eskiden
Sen geldin, her şey değişti birden
Karanlık geceler bitti aniden
Sevginle uyandım derin uykudan

Sesin bir şarkı, ruhuma dolan

Gözlerin bir ayna, kalbimi görür
Seninle bu hayat, yeniden yürür
Karanlık geceler, seninle biter
Bir tatlı gülüşün, her şeye yeter

Sözlerin candır bana, sesin huzur