Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Haberim olmayacak veda vaktinden,
Ruhum ayrılacak yorgun bedenimden.
Karanlık bir yerde bulacaklar beni,
Kimse tanımayacak bu eski teni.

Her gece ismini anar bu dilim
Sana doğru uzanır her an elim
Sensiz bu bahçede solar çiçeğim
Sadece seninle güler yüreğim

Camdan bir kalbim var, kırma ne olur

Bir masal anlattın, inandım sana
Dünyayı boyadın pembeye boya
Ama her şey bitti, uyandım artık
Bu sevda gemisi çoktan bir batık

Sahte bir aşk, sahte bir yüz

İçimde bin parça cam kırığı var
Ruhumda bitmeyen derin sızı var
Aynada gördüğüm yabancı biri
Sanki bu bedende bir ölü diri

Yollarım karıştı meçhule gider

Kalbim seninle çarpıyor
Melek yüzlü canım annem
Gölgen dertleri kovuyor
Sensin benim her bir çarem

Annem annem canım annem

Gözlerini açtığın o ilk an
Dünyada değişti inan her yan
Küçücük ellerin tuttu elimi
Sende buldum ben en güzel yerimi

Canım oğlum can parçam benim

Kalbimde bir sızı vardı eskiden
Sen geldin, her şey değişti birden
Karanlık geceler bitti aniden
Sevginle uyandım derin uykudan

Sesin bir şarkı, ruhuma dolan

Gözlerin bir ayna, kalbimi görür
Seninle bu hayat, yeniden yürür
Karanlık geceler, seninle biter
Bir tatlı gülüşün, her şeye yeter

Sözlerin candır bana, sesin huzur

Gölgeler düşerken mezar taşlarına,
Rüyalar çürür toprağın altında.
Bir ses yankılanır boğuk, yalnız,
Ama dudaklar kapanmış, suskun, soğuk.

Ruhlar geçer eski isimlerle,

Verse 1

Gece iner bir evin içine sessizce,
Bir anne dua eder titreyen ellerle.
Bir baba susar, yutkunur karanlıkta,
Bir çocuk büyür korkunun gölgesinde.