Cam Kırıkları Şiiri - Eray Yalçın

İçimde bin parça cam kırığı var
Ruhumda bitmeyen derin sızı var
Aynada gördüğüm yabancı biri
Sanki bu bedende bir ölü diri

Yollarım karıştı meçhule gider
Bu sevda kalbimi perişan eder
Nefesim daralır sesim kesilir
Aşkın rüzgârıyla ömrüm eksilir

Paramparça oldum darmadağınım
Kendi yangınımda sönmez odağım
Ben bende değilim kayboldum artık
Aşkın defterini çoktan kapattık

Gözyaşım dökülür sessizce yere
Mahkûmum sanki ben bu dertli yere
Zaman mı durdu yoksa ben mi bittim?
Kendi masalımda en son yenildim

Geriye dönmeye kalmadı derman
Yazılmış adıma acı bir ferman
Kırılan kalbimle baş başa kaldım
Hayaller kurarken sınıfta kaldım