Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Giderken ardına hiç bakmadın
Kalbimi bir köşeye fırlattın
Sessizce kapıyı çekip gittin
Beni bu dertlerle terk ettin

Yürüdüğün o dar sokaklarda

Eski günler geride kaldı
Hüzün benden uzaklaştı
Güneş doğdu pencereme
Ruhum huzurla tanıştı

Korkularım bitti artık

Bir rüyaydı uyandık biz
Silindi bak her bir iz
Derinlerde kaldı giz
Ayrılıyoruz sessiz sessiz

Ellerini çek elimden

Sokak lambaları seni andırıyor,
Uzaktan bakınca yakın görünüyor.
Ellerim cepte, yüreğim ağır,
Sensiz geçen her gece bir ömür kadar.

İlk bakışta yandım, aklım başımdan gitti
Bu heyecan sanki ömre bedel bir vakitti
Senden başka kimse yok bu koca dünyada
Yaşıyorum seni en güzel rüyada

Gözlerin içime doğan bir güneş
Sesinle kaybolur içimdeki ateş
Seninle huzuru buldu bu gönül
Kalbimde açıyor sevdayla çiçek

Kapıyı çaldı hüzün
Soldu o güzel yüzün
Bitti artık gündüzün
Geldi sonu bu sözün

Eski resimler yansın

Bir rüzgar esti kalbimde
Adın kaldı her sözümde
Bakışın hala aklımda
Sanki her an yanımda

Yalanlar bitti, gerçekler acı

Ağlarını attı Ali denize
Rüzgârla savruldu ıssız bir ize
Kaderin rotası Midilli yolu
Yüreği umutla, sevdayla dolu

Eleni bir şarkı söyler derinden

İçimde bir ateş yanar derinden
Oynatır dünyayı sanki yerinden
Tarifi yok bu derin duygunun
Esiri oldum ben bu tutkunun

Seninle biter bütün yorgunluk