Bir on kasım sabahı hüznün rengi soldu
Matem oldu sardı her yeri
Büyük milletin yüreğine ateş düştü
Kaybettik seni, ey ulu önder
Bir çocuk daha, sessiz uyur,
Gözlerinde korku, içi burkulur,
Ellerine, kirli bir dünya vurur,
Bir masum daha hayattan savrulur.
Kadınlar susar, bağırır içten,
Karanlık sokaklar, soğuk bir gece
Cevapsız sorular, her şey bilmece
Yürüyorum yolda, cebimde hayal
Gerçekler sert ama kuruyorum masal
Bir umuttur yaşamak, her gün yeniden
Güneş doğunca ya da batınca
Hayat bizi bazen yanıltınca
Bir telefon kadar uzağım sana
Anlat derdini, güven sen bana
Kader yazsa da zorlu yolları
Eşyalar duruyor, sen yoksun artık
Kalplerimiz darmadağın ve yırtık
Küçük eller tutuyor elimi
Kimse bilmez benim şu halimi
Gittin ya arkana bakmadan öyle
Biz iki kişiydik, bir yola çıktık,
Ne yağmur dindi ne de fırtına
Sevdadan ördük yüreklere tahtı,
Birbirimize sarıldık, aşka inandık.
Her gece ismini anar bu dilim
Sana doğru uzanır her an elim
Sensiz bu bahçede solar çiçeğim
Sadece seninle güler yüreğim
Camdan bir kalbim var, kırma ne olur
Bir masal anlattın, inandım sana
Dünyayı boyadın pembeye boya
Ama her şey bitti, uyandım artık
Bu sevda gemisi çoktan bir batık
Sahte bir aşk, sahte bir yüz
Gölgeler düşerken mezar taşlarına,
Rüyalar çürür toprağın altında.
Bir ses yankılanır boğuk, yalnız,
Ama dudaklar kapanmış, suskun, soğuk.
Ruhlar geçer eski isimlerle,
Verse 1
Gece iner bir evin içine sessizce,
Bir anne dua eder titreyen ellerle.
Bir baba susar, yutkunur karanlıkta,
Bir çocuk büyür korkunun gölgesinde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!