Aşk Bu Şiiri - Eray Yalçın

Sokak lambaları seni andırıyor,
Uzaktan bakınca yakın görünüyor.
Ellerim cepte, yüreğim ağır,
Sensiz geçen her gece bir ömür kadar.

Geceler uzun, düşünceler derin
Sen yoksun ya, her şey eksik, her şey terk
Bakıyorum aynaya, göremiyorum kendimi
Kayboldum içinde, bu aşk beni benden etti,

Söyle bana, nasıl unutulur bir iz?
Parmak uçlarımda hâlâ kokun var,
Gözlerim kapalı, seni arıyorum,
Sesin uzaklardan bir melodi gibi.

Aşk bu, tutamıyorum kendimi,
Düşüyorum, düşüyorum derinlere.
Kalbimde bir yangın, söndüremiyorum,
Sensiz bir dünya bana hapis gibi.

Hatıralar duvara asılı resimler,
Gülüyorduk o zaman, şimdi gözyaşı.
Her köşe başında seni bekliyorum,
Boş sandalyeler, eksik bir kahkaha.

Yalan mıydı hepsi? Söyle bana
Gözlerindeki ışık, şimdi nerede kaldı?
Para pul hikaye, seni kaybettim gerçek
Bu kalp başka kimseyi sevemez, net

Söyle bana, nasıl unutulur bir iz?
Parmak uçlarımda hâlâ kokun var,
Gözlerim kapalı, seni arıyorum,
Sesin uzaklardan bir melodi gibi.

Aşk bu, tutamıyorum kendimi,
Düşüyorum, düşüyorum derinlere.
Kalbimde bir yangın, söndüremiyorum,
Sensiz bir dünya bana hapis gibi.

Sana yazamadığım mektuplar birikti,
Söyleyemedim, hep içimde kaldı.
Belki de bir gün anlarsın,
Aşkım sessizdi ama derindi.

Sessiz ama derin
Sen duymadın, ben söyleyemedim
Şimdi gece yarıları, tek başıma
Bu aşk beni yaktı, kül etti, kaçamam

Aşk bu, tutamıyorum kendimi,
Düşüyorum, düşüyorum derinlere.
Kalbimde bir yangın, söndüremiyorum,
Sensiz bir dünya bana hapis gibi.

Sev beniii... sadece sev...