Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Güneş doğar ama kalbim hep ayaz
Yazdığım her satır hüzünlü bir yaz
Gözlerimde yaşlar dinmek bilmiyor
Giden sevgili hiç geri gelmiyor

Yeni doğmuş canı, parayla boğan,
Vicdansız katiller, gözleri soğuk olan,
Adalet sessiz, yerini bulmayan,
Bebek mezarları, karanlığa dolan.

Para için kıyar, insanlıktan uzak,

Kapıyı kapattın, arkana bakmadın
Kalbimdeki aşkı hiç anlamadın
Yalnızlık içinde beni bıraktın
Kendi dünyanda bir ışık yaktın

Her şeyin bir bedeli var bu hayatta

Verse 1

Yorgun düştü artık kalbim
Sessiz kalmak tek hayalim
Gözlerimde yaşlar birikti
Sanki dünya bana bitti

Gece vurdu yine
camlarıma
Adını yazdım
yalnızlığıma

Zaman durur seni her gördüğümde
Bir düğüm çözülür kördüğümde
Aklımda sadece senin o ismin
Duvarımda asılı durur resmin

Büyüdükçe büyüyor o gözlerin

Dört yanım duvarla çevrili olsa
Ruhum sığmaz asla bu dar yollara
Güneş her sabah yeniden doğsa
Işık olurum ben karanlıklara

İçimde bir ateş yanar derinden

Karanlık gecemde parlayan nursun
Kalbimin içinde atan huzursun
Sensiz bu dünyada hayat dururmuş
Aşkınla ruhumda güller kururmuş

Bir başına yürüdüm,
Karanlık sokaklarda,
Her adımda bir sınav,
Her düşüşte bir haykırış.

Yıldızlar bile söndü,

Gece çöktü yine şehre sessizce
Gözlerim daldı gökyüzüne gizlice
Herkes uyurken ben uyanığım
Kalbimde bir umut, sana yanığım