Gece çöktü sokaklara
Adın kaldı dudaklarda
Sensiz geçen her dakika
İçim yandı karanlıkta
DÖN ARTIK!
Kalbim seni çağırıyor
DÖN ARTIK!
Bu yalnızlık can yakıyor
Cam kenarı sessiz oldum
Giden yıllara savruldum
Bir bakışın yeterdi bana
Şimdi küllerle savruldum
DÖN ARTIK!
Kalbim seni çağırıyor
DÖN ARTIK!
Bu yalnızlık can yakıyor
Sokak lambası altında
Gölgen kaldı yanımda
Herkes güler bu şehirde
Ben kaldım acılarımla
DÖN ARTIK!
Kalbim seni çağırıyor
DÖN ARTIK!
Bu yalnızlık can yakıyor
Belki bir gün geri dönersin
Yarım kalan aşkı görürsün
Bu kalbimde yerin aynı
Ne yaşarsam seni silmezsin
DÖN ARTIK!
Kalbim seni çağırıyor
DÖN ARTIK!
Bu yalnızlık can yakıyor
Kayıt Tarihi : 26.05.2026 15:51:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!