Hissettim Anne Şiiri - Eray Yalçın

Çocukluğum kaldı eski bir sokakta
Ayak izlerim silinmiş toprakta
Gülüşlerim yarım, sesim kırık şimdi
Bir ben kaldım kendime yabancı aslında

Korktuğum başıma geldi duydun mu
Saçıma aklar düştü
Geçmişim geleceğime küstü
Son kar tanesi de şakağıma düştü
İlk kez üşüdüğümü hissettim anne

Aynalar bile yüzüme bakmaz oldu
Gözlerimde gece sabahı boğdu
Tutunacak dalım yok, rüzgâr sert esti
İçimdeki çocuk çoktan sustu

Korktuğum başıma geldi duydun mu
Saçıma aklar düştü
Geçmişim geleceğime küstü
Son kar tanesi de şakağıma düştü
İlk kez üşüdüğümü hissettim anne

Zaman ağır, omzumda bir yük gibi
Her adımım eksik, her yol bitik gibi
Bir umut vardı, onu da yaktım
Kendi içimde kayboldum sanki

Korktuğum başıma geldi duydun mu
Saçıma aklar düştü
Geçmişim geleceğime küstü
Son kar tanesi de şakağıma düştü
İlk kez üşüdüğümü hissettim anne

Kalbim yorulmuş, atmayı unutmuş
Sevdiğim herkes yarım bırakıp gitmiş
Bir tek gölgen kaldı yanımda anne
O da gecelerle birlikte silinmiş

Korktuğum başıma geldi duydun mu
Saçıma aklar düştü
Geçmişim geleceğime küstü
Son kar tanesi de şakağıma düştü
İlk kez üşüdüğümü hissettim anne

Belki bir gün dönerim o eski hâlime
Kırılmamış, dağılmamış kalbime
Ama şimdi her şey geç kalmış gibi
Ben çoktan küsmüşüm kendime

Korktuğum başıma geldi duydun mu
Saçıma aklar düştü
Geçmişim geleceğime küstü
Son kar tanesi de şakağıma düştü
İlk kez üşüdüğümü hissettim anne