Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Göz göze geldik bir anda,
Kader yazmış o zamanda.
Tanışmak bir tesadüftü,
Bekliyordum bu limanda.

Arkadaşlık bir seçimdi,

Yollarımız kesişti bak
Kader yaktı bize ışık
Hiç hesapta yoktu bu hâl
Dünya sanki bir masal

Dost olmayı biz seçtik

BULUTLAR KAPLADI GÜNEŞ DOĞMUYOR
İÇİMDEKİ SIZI HİÇ SON BULMUYOR
YOLLARIN KAPANDI İZLERİN KAYIP
SANKİ BU AYRILIK DÜNYAYA AYIP

Sözün bittiği yerdeyiz
Toplumsal çöküş içindeyiz
İnançlar zedelenmiş
Sanki travmada gibiyiz

Ana baba iletişim kopmuş

Bir nefeslik ömre,
sonsuz kibirle yaslanıp,
Yaradan'ın bahşettiği
cömert sofraya ihanet ederiz?

Topraktan geldik, toprağa gideceğiz…

Vara vara vardım o kara taşa
Yazılanlar gelir elbet bu başa
Gurbet elde kaldım bak tek başıma
Hasret ettin beni kavim gardaşıma

Gözlerimi kapattım, bir dünya kurdum
Yıldızların altında, kendimi buldum
Yollar uzun olsa da, hiç yorulmadım
Kendi masalımda ben, asla durmadım

Hayallerim var benim, kalbimde saklı

Gece çöker sessizce odama
Hasret dolar bitmeyen sevdama
Resmin bakar masanın ucundan
Tutamadım aşkı avucundan

Unutamazsın beni asla biliyorum

Bir veda şarkısı çalıyor yine
Hüzünler ekledim her bir günüme
Gidişin içimde sönmeyen ateş
Doğmuyor ufkuma artık bir güneş

Unutmalıyım seni, gitmeliyim uzağa

Karanlık gecede çığlık yükselir,
Suçlular kol gezer, vicdan tükenir.
Adalet suskun, susmaz bu öfke,
Uyan artık, vakit geldi, haydi gerçeğe!

Bir çığ gibi büyür, kirlenir her yan,