Eray Yalçın Şiirleri - Şair Eray Yalçın

Akrep ile Yelkovan

Akrep ile yelkovan döner durmadan,
Ömür geçiyor bir anda, anlamadan.
Yaşamak için geç, kalmaz çareler,
Ölmek için erken, biter hayaller.

Kapıyı kapattın, her şey bitti mi?
O güzel hayaller uçup gitti mi?
Sabret diyorsun, geçer diyorsun
Kalbimi yerinden söküp gidiyorsun

Beni zamana bıraktın ama

Yollar uzun, adımlar yorgun
Herkes bir telaş içinde, durgun
Gözlerde saklı binlerce hikâye
Koşuyoruz hep aynı gayeye

Zaman, sadece yaşadığımız bir an

Zaman akar bir su gibi
Dipsiz bir kuyu gibi
Geçmişin o derin izi
Bırakmıyor asla bizi

Yollar bitmez yürümekle

Yollar önümüzde uzayıp gider
Yıllar bir nefeste tükenip biter
Alışamadık biz geçen zamana
Hasret kalmışız o eski anlara

Dün sanki bugünmüş gibi taptaze

Sayfalar boştu başlarken yola
Zaman yazdı her şeyi mola mola
Gözyaşı damladı her bir satıra
Kaldı bizden sadece bir hatıra

En iyi yazar zamanmış meğer

Saçlar boya, dişler takma
Aynalara sakın bakma
Geziyorsun hep barlarda
Gözün kaldı kızlarda

Zampara zampara zampara

Karanlık çökerken sessiz odama
Hüzünler doluyor yine dünyama
Korkular sarıyor her bir yanımı
Sanki bir el tutmuş tüm canımı

Adım atmak zordur bazen ileri

Karanlık bir yolda kaldım tek başıma
Neler geldi gör bak gençlik başıma
Yalanlar dolanmış her bir yanıma
Hasret kaldım anne senin canına

Zordayım anne, dardayım anne

Yürüdüğün yollar eğri
Bırak artık bu kederi
Adam olmak yürek ister
Ödenmez bunun bedeli

Adam değilsen hayatta