Yorgun Şiiri - Eray Yalçın

Geçti günler birer birer
Yükü ağır dertler biter
Yollar uzun bitmek bilmez
Gözyaşlarım asla dinmez

Hayallerim durgun sular
İçimde hep bir korku var
Zaman akıp gider elden
Ses gelmiyor artık dilden

Yıllar yorgun ben yorgun
Umutlarım sanki sürgün
Kırıldı bak kanatlarım
Bu hayatta ben ağlarım

Yalnız kaldım bu şehirde
Hüzün akar her nehirde
Güneş doğmaz pencereme
Kilit vurdum her kelime

Yorgun düştü yorgun gönlüm
Böyle geçti bütün ömrüm
Kader yazmış bu yazıyı
Dindiremem bu sızıyı