Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Açız üstadım açız! Bir tutam vefa
Bir anlık merhamet
Bir masum göz teması
Çocukluktan kalma içtenliğe açız

Şehirler büyüyor göklere doğru,

Gecenin tan vakti uykum da
Bırakınca beni
Kendimi bir camın kenarında
Acizliğimden haberdar
Düşünceler içinde buluyorum

Yalnızım demekle de yok olmuyor
Hasretin
Yoklukta yaşattı seni düşlerim
Bir rüyaya sığınmak kadar da
Gerçek yaşadıklarım
Aç kapıyı aç

Sofraya küsmüş asi çocuklar gibiydim
İki ısrar etsen
Karşında yer açsan
Dönecektim yanına
Ancak sen aç kalmamı tercih ettin
Gözlerine, sesine, hayat veren gülüşüne

Bunca renk serildi gözlerinin önüne,
Bunca heves düştü yüreğine,
Bunca nefes emanet edildi kalbine;
Baharlar, çiçekler, şarkılar...
Ciğerlerine dolan her nefes,
Yaratan’ın sunduğu birer armağandı.

Affetmek; kendi özüne açılan kapıdır
Karşı tarafı suçsuz kılmak
Verdiği zararları kabullenmek değildir.
Affetmek;
Başkasına açılmış olan
Aklınızın ve vicdanınızın size iadesidir.

Affetmek, inan unutmak da değildir;
Hatıranın ateşini söndürmektir.
Yıkılmış bir şehrin taşları arasında
Yeniden insan sesini duyabilmektir.

Ey sevgili

Bulundu suçlu alındı karar
Hapistir şimdi nefsimde
Tüm sabıkalı anılar…
Masumdur bugün
Ve de yaşanmamış yarınlar

Ey hep başkalarına ağlayan göz
Bir an da olsa kendine ağla
Yeşeren yapraklar
Bil ki ağlayan bulutların eseri

Olmasa da kalburüstü günahların

Arınmaktır sahte maskelerden
Ahtır bir masumun bakışlarında
Çaresizliktir yetimin gözlerinde
Pişmanlıktır bir suçlunun yüzünde

Vefadır bir sevdalının kalbinde