Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Ey insan!
Bu kadar kök salma dünyaya;
Çünkü sen,
Çamurdan yaratılmış olsan da
Yıldızlara bakmak için doğdun.

Ateş sandığım, meğer aşk kandiliymiş.
Elin değdi, tenim değil, nefsim yandı
Bir kadın da değildi, o akşam giden
Bir çağ kapandı, gökler karardı sanki

Okuduğum tüm kitapların
Satır aralarında gizli sırlarım…
Aşklarım, sevdalarım
Korkularım, hüzünlerim
Yarım kalan heveslerim

Ve geç anladım bugünün derinliğini
Bütün gün
Zavallı bir adamı dinledim anılardan
Geçmişten esen rüzgâr
En acıklı türküleri söyledi gitti
Başımı yarınların karşısında

Ana karnında has bir oda dokuz kat sünger döşeli
Şu karanlık
Tünelden baş boyun iki büklüm olmadan çıkılmaz

Ne dert var ne tasa her şey sunulur göbek bağında
Göçe hazır olsan da

Ana karnında has bir oda dokuz kat sünger döşeli
Şu karanlık
Tünelden baş boyun iki büklüm olmadan çıkılmaz

Ne dert var ne tasa her şey sunulur göbek bağında
Göçe hazır olsan da

Hadi yürü bakalım yürüyebilirsen
Yeni umutların peşinden
Kırılan hayallerin yollarına enkaz
Dünün yükü
Yarına taştan örülü duvar
Korkuların ayaklarına bağlı zincir

Artık peşinden koşmuyorum hayallerin
Çünkü öğrendim
Her hayal, vaktini bekleyen bir imtihan
Bazı yollar başlamadan biter içimde
Bazı ihtimaller ise hiç doğmadan susar

Issız bahçelerde çelik çomak
Oynayan çocukluğum
Bir kamyon arkasında gizlice
Gurbete yol alan gençliğim
İlk sevdam son ayrılığım
Hepsi gömülü şimdi anılarda

Sebepsiz yere alıp başını
Gitmelerindendi
Gülen yüzün solan bakışı
Akınca sular yokuş yukarı
Başkalaştı
Dikensiz gülün de kokusu