Atamadım gözlerine tek bir adım
Zaman gözlemekle geçti yolunu
Yanlış
Bir saatten sensizliğe gün saydım
Zamansız açan kır çiçeklerinden
Sordum o masum gülümsemeni
Tükeniyor bazen insan
Ne söze ne şiire
Ne gerçeğe ne hayale
Ne de yalnızlığa
Yol alamayacak kadar
Kendinden de uzak bir halde
Dokunma yalnızlığıma paylaşamam
Çıkma benimle yola
Bir var bir yokum
Kapanmamış yaralarım var
Dört mevsimi yaşamış
Mum ışığından umutlu bakışlarla
Ben ilkbaharları severim
Tomurcuklanan çiçekleri
Güneşe açılan pencereleri
Dağlardaki donuk karın
Beyaz örtüsünü
Kuzulara bırakışını
Ben şair değilim gül bahçesinde
Papatya işçisiyim…
İnan şair değilim
Bir hayal kahvesinde
Umutlara çay demlerim…
Biçareyim bir çaresin biçare
Biçaresin ben çareyim biçare
Sen güneş ben dolunay
Dolanırız gece gündüz el ele
Uzun yollardan sonra varırsın kıyısına denizin
Sahte maskelerden öze dönüştür yaşanan
Bir çılgın vesvese çırpınsa da hep bedeninde
Hangi kasırga
Hangi fırtına dalgalandırabilir ki;
Derinlikte yakalanan sus ile huzur bulan denizi
Bir bardak çay içelim…
Ortak demde
Buluşalım demektir.
O bir bardak
Hasret olur gurbet olur
Bir yer var biliyorum bensiz
Dünün ötesinde
Yarının berisinde
Andan da uzak bir yerlerde
Bir yer var biliyorum bensiz
Bir daha açar mı güneş sensiz
Bir daha düşer mi?
Dolunay gecenin ardına
İçimdeki karanlığı yarmak için
Bir daha açar mı gül dikensiz




-
Mehmet Faruk Ersoy
-
Ercan Vural
Tüm YorumlarTebrikler sevgili abim kalemine yüreğine sağlık.
Az sözle çok şeyi anlatma sanatı olan şiir... Duygularınızı yazıya döktüğünüz bu çalışmalardan dolayı tebrik ederim.