Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Yaşadığım yıllardan çok şey anladım
Kendime uğrayınca kırık aynalarda
Hakikati aradım yalnızlık diyarında
Meğer ne de yalnızmışım
Bu hayat yolunda,
Anladım gölgem ile aynı dili konuşunca

Gözlerine dalıp kaybolduğum an anladım
Seni görünce kalbin durmaması yaşamak
Gülüşüne aldanıp tutuştuğumda anladım
Yeniden küllerinden doğmakmış yaşamak

Titreyen dudakların kurmuştu aşka tuzağı

Birer harf gibiyiz,
Aynı alfabede
Birimiz sesli
Diğeri sessiz.
Mesela u ile s gibi

Dört bir tarafımda sınırsız
Bir kalabalık
Yalnızlığımı haykırır
Arkamdan
Açmam açamam ağzımı da
Suskunum tahta bir tabutta

Gel üzülme artık sözlerin de hala
Kulağımdadır anne
Sesinle başlar sabah
Seninle aydınlanır gece
Seninle çıkar dilimden
Karşılıksız kalmayan masum dualar

Henüz yirmi üç yaşındasın
Ömrünün ilkbaharındasın.
Yüzünde çaresizliğin resmi
Anne olma telaşındasın

Bir yoğun bakımda minik

Ufak sahnelerde büyük acılar yaşamışım
Bütün insanlığın derdini yüklenmişim
Ne zaman
Sensizlikte arasam hakikati
Meğer öpüldüğüm yerden vurulmuşum

Bir sabah uyanır bulamazsan beni
Sabıkalı dünün anılarında değil
Yüreğine
Bir hasta çocuk gibi bakacağım
Yaşanmamış
Günün masumiyetinde ara beni

Uykularımı gecenin karanlığına astım
Düşlerde seni aradım
Dolunay aydınlığında görünce yüzünü
Gecenin sessizliğinde sesini aradım

Hakikati hep o eski kitaplarda aradım;
Bilginlerin sözlerini okudum.
Ancak gerçek bilgeliği;
Ekmeğini teriyle kazanan
Sade insanlarda gördüm.
Bana en büyük dersi onların sesi verdi.