Dr Yusuf Polat Şiirleri - Şair Dr Yusuf ...

Yaklaşamadım gözlerine tek adım
Zaman gözlemekle geçti yolunu
Yanlış
Bir saatten sensizliğe gün saydım
O masum gülümsemeni
Zamansız açan çiçeklerde aradım

Ben razı değildim bu sensiz ve sessiz ayrılığa
İlk zamanlar bunun geçeceğini sandım.
Her sabah kapıya, her akşam yola baktım.
Gelen geçen herkesten bir haber bekledim.
Sonra anladım ki;
Beklemek, insanın kaderi hâline geliyormuş.

Rüzgârları öpüyorum
Kokundan
Haberdar rüzgârı
Bir yanım
Papatya beyazlığı

Tükenir bazen insan dediğin
Ne söze ne şiire
Ne gerçeğe ne hayale
Ne de yalnızlığa
Yol alamayacak kadar
Kendinden de uzak bir halde

Allah şahidimdir ki; ömrüm boyunca
Başkasının lokmasına
Göz dikmedim
Aza sabrettim, çoğu bölüştüm
Azığıma haram aş karıştırmadım ben

Umurumda da değil gündüzün uzaması
Karışamam Yaratan’ın işine
Mesela gündüz neden kovalar geceyi
Gece neden geçer gündüzün içinden

Körüm ben seslerinden tanırım insanı

Dokunma yalnızlığıma paylaşamam
Çıkma benimle yola
Bir var bir yokum
Kapanmamış yaralarım var
Dört mevsimi yaşamış
Mum ışığından umutlu bakışlarla

Ben ilkbaharları severim
Tomurcuklanan çiçekleri
Güneşe açılan pencereleri
Dağlardaki donuk karın
Beyaz örtüsünü
Kuzulara bırakışını

İnanın ben şair değilim biraz kırık
Bir tarafı eksik
Susmak bilmeyen biriyim
Ne geçmişi silebilir gönül silgim
Ne de yarını yazar kara kalemim

Ey aşk yolunun hüzün yüklü yolcusu
Susmak göklerin ve derin suların işi
Bırak da anlatsın kalbinin sesi
Asi sırları,
Esrarengiz derin sevinçleri
Sensizliğin