Açız Şiiri - Dr Yusuf Polat

Açız üstadım açız! Bir tutam vefa
Bir anlık merhamet
Bir masum göz teması
Çocukluktan kalma içtenliğe açız

Şehirler büyüyor göklere doğru,
Kalpler küçülüyor her gün biraz daha.
Bir çocuğun gözlerinden dökülen
Lekesiz kalabilen bir tebessüme açız.

Bakmayın çiçeklerle süslü sokaklara;
Mevsim bahar görünür uzaktan.
Oysa nice ruhlar vardır ki,
İçlerinde hâlâ karakış yaşanmaktadır.

Kötü günde görüntüyü kurtarmak
Adına maske takana karnımız tok
Başarımızı içine sindiren
İyi günün sadık dostlarına açız

Etrafımızda yalandan bir bahar
Karakıştan kalma soğuklara açız
Musalla taşında donduran soğuk
Çığ altı yaşanan sıcak günlere açız

Bağlandıkça da şu çorak dünyaya
Toprağa açlık tohumları ekiliyor
Umutla beklenen cennet hayatına
Bedenler tok ruhlar açlıktan uyanıyor