Affetmek Şiiri - Dr Yusuf Polat

Affetmek; kendi özüne açılan kapıdır
Karşı tarafı suçsuz kılmak
Verdiği zararları kabullenmek değildir.
Affetmek;
Başkasına açılmış olan
Aklınızın ve vicdanınızın size iadesidir.

Affetmek yaralarına hükmetmektir
Olanı olmamış saymak değildir;
Yarayı inkâr etmek,
Acıya sırt çevirmek hiç değildir
Suçlunun suçunun
Ömre hükmetmesine izin vermemektir.

Affetmek; en büyük özgürlüktür
Geçmişi yargısız kabulleniş
Geleceğe koşulsuz sevgi beslemektir
Affetmek;
Kinin, nefretin ve de öfkenin
Ağır yükünü omuzlarınızdan indirmektir

Ve bil ki; birini affettiğinde
Ona merhamet etmiş olmazsın yalnızca.
Kendin de yeniden başlarsın hayata
Çünkü affetmek;
Olanın ardından yeniden doğabilmektir.
Ve insan bazen en büyük zaferini
Bir başkasını yenerek değil,
Kendi içinde ondan kurtularak kazanır.