Acizliğim Şiiri - Dr Yusuf Polat

Gecenin tan vakti uykum da
Bırakınca beni
Kendimi bir camın kenarında
Acizliğimden haberdar
Düşünceler içinde buluyorum

İnsanoğlu dediğin aslında
Ne kadar da aciz
Güneş doğuyor batıyor
Gelip gidişine karışamıyor
Yağan yağmurun
Tek damlasını durduramıyor
Bir kuş geçiyor gökten,
Nereye gittiğini soramıyor
Can dostu annesi yaşlanıyor,
Hiçbir şekilde durduramıyor

Allah'ım, elimden gelen bu
Benim bütün büyüklüğüm
Sen’in karşında
Acizliğimi anladığım andadır
Gerisini Sen bilirsin
Sen
Dilemedikçe biz dileyemeyiz
Gerçeği ile
Aydınlanıyor gecenin tüm vakti