Barajı kurumuş Ardahan’ım
Cisil cisil ağlıyor kura nehri
Yazgısına küsmüş gelin gibi
Süzülür etekleri kura nehri
Kıvranır sinesinde dalgalar
Kurak topraklar
İrin akıyor dünyanın ağzından
Suların ayak izleri silinmiş
Göğsünü yırtıyor hırçın rüzgar
Birbirine karışmış kış ve bahar
Ateş topu gibi yağdı gökte bombalar
Kura nehri üzerinde uçuştu toz bulutlar
Nehrin suları kurudu yandı karıncalar
Dağıldı kara bulurlar kura da geldi bahar
Köprüsü kırıldı yarıldı kırık zamanlar
Yeni yıllar takvim sayfasını sayarken
Eski bir yıl daha geride bırakdık.
Hayallere kapılıp hala sürükleniyoruz.
Kırgınlıklarla mechule yol alıyoruz.
Küllenmez közlerin içinde yanıyoruz.
Önce kendimden
Sonra senden
Sonrada her şeyden
Vazgeçiyorum
Ama ansızın umut ekiyorum
Yarına dair
Üzerindeki giysi gibidir memleket
Bütün özlemini avuçlarına toplayarak
Ruhunu yağmur seline tutturarak akmalı
Parmak uçlarında kar tanelerini eriterek
Yol almalı insan/nefes almalı
Ve bütün ezberleri bozmalı insan
Ah Yüreği yamalı kadın
dillerde düşmez adın
sen sevgiyi yaydın
Şiddete, zulme uğradın
kadın olduğun için suçlandın
Biliyor musun sevgili
Seni her gün içimde
Bir çocuk büyütür gibi
İtinayla büyütüyorum
Bütün benliğimle
Sarıp sarmalıyorum
Hasret kaldım gonca güle
Dertler büyür gelmez dile
Gamlı dünya bitmez çile
Hangi yana dönsem hile
Yürekler sevgisiz
Bu çağın ölüsü olmak zor
Üşüyorum
Başımı göğsüne koy anne
Yalnızım, öp beni anne
-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...