Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Bangır bangır gülüşen
Özde seven kalmadı
Aşkı kalpte bölüşen
Közde yürek yanmadı

Bazen hükümsüzdür
Sözü geçmez insanın kendisine
Yürek alır başını gider sevdiğine

Bazen insan severek öldürür sevdiğini
Çünkü öldürmeyi o öğrenmiştir ihanetiyle

Dilinde düşer şiirler
Yas tutar derin imgeler
Boşluğa düşer bir şair
Dünyayı sevgiye tuttur

Öfkeli hırçın dalgalar

Düşmeyin dar zamanların zemheri ayazına,
Umut barındıran baharlar açacak çiçek çiçek...
Tohumu bağrında besleyen toprağın koynunda,
Tomurcuklar filizlenecek boy boy al renkleriyle...

Yaşamın yükünü taşıyan rüzgarın fısıltlarıyla,

Bu dünya son bulsa
Umutlu, mutlu çocuklar
Yeniden doğsa…

Ağlayan çocuklar uyusa
Baharda açan çiçeklerle

Ben şairim umut ekerim
Ölüme gülerek giderim
Tüm şiirlerimi yetimlerin,
Kimsesizlerin, ötekilerin
Birde yarin üzerine

YENİDEN YEŞERSİN UMUT IŞIĞIM

20 Eylül 2013 Cuma Saat 10:28
Çok şey istemedim ki hayattan, herkesin yaşadığı sıradan şeylerden ibaretti dileklerim.

Hep inandıklarımın peşinden gittim, adalettim ön yargılarımdan önce yürüdü…

Hayatın orta yerinde bir gül açmış
Herkes onu seyre dalmış
Umut yolunda gelincikler açmış
Yeni güne açan güle merhaba

Yenik düştüm

Can damarı yırtılmış bir gidişat bu
Öfkeli geçen günler ağır basıyor
Ne gecenin karanlığı siliyor acıyı
Ne gündüzün aydınlığı umut veriyor

Her sevdanın dillerine
Bir hüzün çeker sineye
Yara almış yüreğine
Ben sensiz yaşayamam ki...