Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Tüm gerçekler vicdan eleğinizden geçer.
Eğer bilseydiniz; Yaratıcınızın tek değil her şey olduğunu;
o zaman her şeye imtina/iman ederdiniz

Bir çiçeğin ya da canlının toprağı nasıl yarıp umutla

Yaşadığım kentte; binalar yüksektir.
Toprak kokusu, kuş sesleri azdır.
Arabaların egzoz dumanı vardır.
Ağaçlar, fidanlar, ormanlar azdır.

Yaşadığım kentte; zengini çoktur.

Cemre düşüyor yüreğime
Adın yasaklıdır dilime
Sürgüler çekildi gözüme
Sen gel de çözülsün yasaklar

Bedel biçtiler şu ömrüme

YASAKLI DİLİM

Biz hep parantez içine alındık
Biraz acı kaçak çay tadındaydık
Değer görmedik yabana atıldık

Aşkın benliğimi sarıyor tümden
Seviyorum seni yasaklı sevdam
Zaman götürüyor hergün ömürden
Seviyorum seni yasaklı sevdam

Yorgundu bedeni…
Ağır ağır yürürdü uzun ince yolda…
Demini almış bir bardak çay tadında,
Güller solmuştu yürüdüğü yolda…
Tökezledi, ayağı takılınca taşa.
Mutluluk uğramazdı dertli başa.

Yüklendim tüm kederleri bağrımda
Unutulmaz özlemler gizledim sılamda
Yürek hududunda bir sızı vurur dile
Yorgunluk çöker ulaşamadan menzile

Kuytularında hüznüne karıştım
ve her bekleyişte büyüdü
karanlığın gölgesinde
bu bende ki,
bitmeyen yorgun sevdam
yalnızlığımı yırtıp geçen

Yüreği dağ adam
Yılların eskitemeyeceği
dünyanın içine sığdıramadığı
dünyayı içine sığdıran
yüksekte değil ayağı yere basan
yüreği dağ adam

Gül dikene küser mi?
Ay gökten yere iner mi?
Güneş bahara küser mi?
Yüreğimde yerin aynı gel

Adın söylemez dilim lal