Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Korona virüs çıktı
herkes evine kaçtı
Gizli saklı ne varsa
Virüs ortaya saçtı

Hasret kaldım gonca güle
Dertler büyür gelmez dile
Gamlı dünya bitmez çile
Hangi yana dönsem hile

Yürekler sevgisiz

Bu çağın ölüsü olmak zor
Üşüyorum
Başımı göğsüne koy anne
Yalnızım, öp beni anne

Puştluk kokan bir yürekte kalmak intihardır; fakat yürek acıya soyunmuşsa, puşt sofrasına bile sevgi sunar

Kalleş bir yürekte tutsak kalmışsak, bu kalleşin sevdasından değil cesaretin mızrabbıdandır

Hain bir yüreğe esir düşmek

Bangır bangır gülüşen
Özde seven kalmadı
Aşkı kalpte bölüşen
Közde yürek yanmadı

Bazen hükümsüzdür
Sözü geçmez insanın kendisine
Yürek alır başını gider sevdiğine

Bazen insan severek öldürür sevdiğini
Çünkü öldürmeyi o öğrenmiştir ihanetiyle

Dilinde düşer şiirler
Yas tutar derin imgeler
Boşluğa düşer bir şair
Dünyayı sevgiye tuttur

Öfkeli hırçın dalgalar

Düşmeyin dar zamanların zemheri ayazına,
Umut barındıran baharlar açacak çiçek çiçek...
Tohumu bağrında besleyen toprağın koynunda,
Tomurcuklar filizlenecek boy boy al renkleriyle...

Yaşamın yükünü taşıyan rüzgarın fısıltlarıyla,

Bu dünya son bulsa
Umutlu, mutlu çocuklar
Yeniden doğsa…

Ağlayan çocuklar uyusa
Baharda açan çiçeklerle

Ben şairim umut ekerim
Ölüme gülerek giderim
Tüm şiirlerimi yetimlerin,
Kimsesizlerin, ötekilerin
Birde yarin üzerine