Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Yazmak; zulme karşı, sessizlerin dili olmaktır

Yazmak; cehaleti yıkmak aydınlanmaktır

Yazmak; silahı eritmek, kalemi yaşatmaktır

Gül atarım yar olmaz
Saz calarım söz olmaz
Su akar yolun bulmaz
Bu devran hep aymaz

Bu dünya son bulsa
Umutlu, mutlu çocuklar
Yeniden doğsa…

Ağlayan çocuklar uyusa
Baharda açan çiçeklerle

Ben şairim umut ekerim
Ölüme gülerek giderim
Tüm şiirlerimi yetimlerin,
Kimsesizlerin, ötekilerin
Birde yarin üzerine

YENİDEN YEŞERSİN UMUT IŞIĞIM

20 Eylül 2013 Cuma Saat 10:28
Çok şey istemedim ki hayattan, herkesin yaşadığı sıradan şeylerden ibaretti dileklerim.

Hep inandıklarımın peşinden gittim, adalettim ön yargılarımdan önce yürüdü…

Hayatın orta yerinde bir gül açmış
Herkes onu seyre dalmış
Umut yolunda gelincikler açmış
Yeni güne açan güle merhaba

Yenik düştüm

Can damarı yırtılmış bir gidişat bu
Öfkeli geçen günler ağır basıyor
Ne gecenin karanlığı siliyor acıyı
Ne gündüzün aydınlığı umut veriyor

Şairin şiirinde bölünüyorum kelime kelime.
Gözlerim kapalı iniyorum derine.
İmgeler kırılıyor bir ayna gibi yüzün yüzümde.
Arkamı döndüğümde yokluğun çarpıyor yüzüme.
Artık acıyı, hasreti, ayrılığı küstürelim bu şiirde.

Sen benden bir adım bile öteye gitme
Gidişlerin bıçak sırtı canımı acıtıyor
Jilet yutmuş gibi içimi parçalıyor
Yüreğimi binbir parçaya bölüyor

Yüzün yüzümde olsun

Ne zaman bir zalim zulüm yagdirsa memlekette,
o an tüm özgür fikirlere yasaklar ve düşüncelere Kelepçe vuruluyor.
Bir öfke kuşatmasıdır aldı başını gidiyor.
Acıların adresi hiç mi hiç bilinmiyor.
Ne çoluk ne çocuk dinliyor