Memleket gibi sevdim Şiiri - Derya Avşar

Memleket gibi sevdim

Gençliğim zamanın kolları arasında;
Yaprak döküp dalından sökarken;
Düşünü kurduğum herşey yitip gidiyor,
Yaşlı bir tenin içinde birer birer...
Ben, önce kendimden,
Sonra senden,
Sonrada her şeyden vazgeçiyorum...
Ama ansızın umut ekiyorum,
Çimen yeşili gözlerinin içinden.
Yarına ve sana dair ne varsa,
Yeniden canlanıyor belleğimden.
Bir bakıyorum;
Topraktan gelen nimet gibi
Sen filizleniyorsun.
İkimize dair düşler büyütüyorum.
Sonra seninle;
Bir ırmağa dönüşüyoruz,
sonsuzluğa doğru...
Toprak gibi kök salıyoruz,
Memleket oluyoruz,
Ülke oluyoruz,
Dünya oluyoruz.
Sonra kaybolup gidiyoruz,
Yıldızlar gibi, teker teker sönüyoruz...
Kimi bu dünyadan göçüp gidiyor,
Kimi insanlık için diretiyor,
Kimi insanlıktan yoksun kalıyor,
Kimi hep bana bana diyor,
Kimi helal lokma için çabalıyor,
Kimi ölümsüz, kimi ölüyor..!
Kimi de memleket kadar sıcaktır.
İşte ben seni,
Memleket gibi sevdim.
Ölümüne senden vazgeçmedim.
Geçmeyeceğim de...
Çünkü ben seni;
Alın teri döken,
Yoksulun lokması gibi,
Helal, gururlu ve tok sevdim.
Tarih: 28.03.2015