Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Kurak topraklar

İrin akıyor dünyanın ağzından
Suların ayak izleri silinmiş
Göğsünü yırtıyor hırçın rüzgar
Birbirine karışmış kış ve bahar

Ateş topu gibi yağdı gökte bombalar
Kura nehri üzerinde uçuştu toz bulutlar
Nehrin suları kurudu yandı karıncalar
Dağıldı kara bulurlar kura da geldi bahar

Köprüsü kırıldı yarıldı kırık zamanlar

Yeni yıllar takvim sayfasını sayarken
Eski bir yıl daha geride bırakdık.
Hayallere kapılıp hala sürükleniyoruz.
Kırgınlıklarla mechule yol alıyoruz.

Küllenmez közlerin içinde yanıyoruz.

Memleket gibi sevdim

Gençliğim zamanın kolları arasında;
Yaprak döküp dalından sökarken;
Düşünü kurduğum herşey yitip gidiyor,
Yaşlı bir tenin içinde birer birer...

Üzerindeki giysi gibidir memleket
Bütün özlemini avuçlarına toplayarak
Ruhunu yağmur seline tutturarak akmalı
Parmak uçlarında kar tanelerini eriterek
Yol almalı insan/nefes almalı
Ve bütün ezberleri bozmalı insan

Merhaba...

Umutların tükendiği yerde seni düşledim....!
Herşey yeniden doğdu, çoğaldı ve güzelleşti.
Umudun dudağından öpen sabahların,
En mükemmel, en güzel düşüne merhaba......

Sağa-sola koşuşan bir kamplumbağaya
ilişti gözlerim
önce ürktüm sonra izledim
evini sırtlamış

Kar


Kar, lapa lapa yağar geceden
Doğu, zemheri ayazdır ezelden
Buz kütlesi pencereyi kaplar

Ayaz vurdu tüm bağlarımı kuruttu
Felek attı tokadını yüzüm soldurdu
Yıllar çabuk geçti ömrümden yuttu
Kalleş kurşun beni yürekten vurdu

Tadım tuzum ta ezelden beri yoktu

Şuan sarılacak bir çöpe ihtiyacım var
Çünkü kalbimi çöpe attım içindekiyle
Sözün geçtiği yerde sevda durmaz
Sevdanın olduğu yerde yar olmaz