Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Hülyalı bakışları can alır
Güzelliği dünyaya yayılır
Gülüşü insanı kendinden alır
Ünü Bağdat'tan Fizan'a yayılır

Ardahan'ın güzeli Avşar kızı

BENIM ANAM

Ellerim üşüyünce, nefesiyle ısıtıyordu benim anam
Acıktığımda, lokmasıyla besliyordu beni anam
Hastalandığımda, gece boyu duruyordu baş ucunda
Giymiyor, giydiriyordu benim anam

BENİM ANNEM

Yeryüzünü sevgiye boyayan, yedi veren
Tılsımlı, sihirli bir değnek gibi büyüleyen
Zümrüdüanka misali küllerinden yeniden doğan
Dünyanın göğsünden çisil çisil akar benim annem

Beni bana bırakın

Zor zamanların koynunda büyüdüm,
Zümrüdüanka misali her defasında,
Küllerimden yeniden doğurdum kendimi.
Karanlığın belleğindeyken bile,

Ben kim miyim?
Ben, dünyaya üryan gelmiş
Üryan yaşayan
Üryan gidecek biriyim
Ben, zalimin karşısında
Ezilenin yanında duran

Sıcak bakışlarınla uyandım yine
Gülüşlerin düştü
yüzümün tam orta yerine
Kahkahaların süslüyor sol yanımı

Ben kadınım kadın
Doğururum, beslerim,
Büyütürüm, severim
Hiç bir karşılık beklemem
Özümdedir duygularım
Ben kadınım kadın

Ben kendimle iyiyim

Yüreğime ne zaman bir sevda ateşi düşse,
Yama üzerine yama diktim yaralarımın üstüne.
Yaralarım tanır sizi, üzmeyin artık üzmeyin beni.
Bilin ki, yüreğimin aynasında yalan barındırmadım.

Ben kimim?

Ben kim miyim?
Ben, yüreği yamalı,
Ruhu yağmurda,
Yalınayak dans eden biriyim.

Henüz on yediydi benim yaşım
Ben kalbimden kurşunlanmıştım
Ecel değil düşmandır yani başım
Boğazıma dizildi ekmeğim aşım