Devrik bir zaman dilimi
Kayıp bu mevsim bilmiyor
Sırtında bir dolu yük var
Bu kervan yolu bilmiyor
Kalbinden vurulan emek
KAYIP MEVSİM/Derya Avşar
Devrik bir zaman dilimi
Kayıp bir mevsim üflüyor
Sırtında bir dolu yük var
Kervan bu yolu bilmiyor
Masumiyetir çocuklar
Yaşamın en renkli yüzleri
Baharın ilk açan çiçekleri
Sevgi doludur yürekleri
Hele kız çocukları
Yeni yıllar takvim sayfasını sayarken
Eski bir yıl daha geride bırakdık.
Hayallere kapılıp hala sürükleniyoruz.
Kırgınlıklarla mechule yol alıyoruz.
Küllenmez közlerin içinde yanıyoruz.
Önce kendimden
Sonra senden
Sonrada her şeyden
Vazgeçiyorum
Ama ansızın umut ekiyorum
Yarına dair
Üzerindeki giysi gibidir memleket
Bütün özlemini avuçlarına toplayarak
Ruhunu yağmur seline tutturarak akmalı
Parmak uçlarında kar tanelerini eriterek
Yol almalı insan/nefes almalı
Ve bütün ezberleri bozmalı insan
Açtım ağzımı yumdum gözümü
Anasına babasına bastım küfrü
Yiğit gitti mertlik bitti
Delikanlılık zalimlerin yüzünde öldü
Meydan çakallarla doldu
Arenada yarışı boğa birinci götürdü
Mevsim hep kavga
Güneşin üşüdüğü bir yerdeyim
Doğmaz ay, parlamaz yıldızlar
Göğün mavi rengine küser kuşlar
Mevsim hep acı, hasret, özlem...
Minik serçem
Varlığına bütün ömrümü adadığım,
Tek bir gülüşüne kurban olduğum,
Yokluğunda zamanın dilinde asıldığım,
Beni senin yokluğunla ıslah etme...
-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...