Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Qurbetî Pîr Zorê

Ro bu ye berfu hevî
Av bu ye çem û ganî
Tuj derde mîn zanî

At bir kahkaha çocuk!
Sabahın ayazına
içten olsun
ve tüm düşmanların

Karanlığa düşen, aydınlığa yol alır
Aydınlıkta olan karanlığa sürüklenir
Cehennemi yaşayan cennete yürür
Cenneti görenleri cehennem bekler

Hiroşimaya atom bombası atıldığı'nda
Japon kız, daha iki yaşındaydı
Maruz kaldığı yüksek radyasyon sonucu
On iki yaşında kansere yakalanmıştı
Tedavi gördüğü hastanede kağıttan
Turna kuşları yapmaya başladı

Tutsaklık dört duvar arası değil
Kafalardaki kronik dusuncededir
Özgürlük başa buyruk olmak değil
Gökyüzünde uçan kuşa özenmektir

Her insan biraz evren gibidir
Sırlarla dolu ahenk içindedir
Bazen tsunami olur yutar
Bazen sakin bir liman gibi sarar

Her insan biraz deniz gibidir

Duymasa da kulağım
Görmese de gözlerim
Koşup yürüyemesem de
İnsanım, insanız, insansın
Özgürlük engele takılmasın

Gözümde tütüyor o hallerin
Unutulmaz buğulu gözlerin
Hatırımda durur son sözlerin
Özledim özledim yâr özledim

Özledim özledim

Susturdum yalnızlığın hüznünü.
Büyüttüm besledim içimde seni...
Sancılanan yaşamın iç sesi gibi,
Özledim özledim seni...

Özledi yüreğim seni
Özledim canımda can olup,
Elleri sevgisiyle saran yar.

Güneş olup ruhumu ısıtan
Özledim kanat çırpan kalp atışlarımda ki;