Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

En zor zamanlarda bile
Umutlu olmayı bildik
Sevgi ile birbirimize sarıldık
Ne zor yaraları iyileştirdik
Kimseye edilmedik
Ağrıyan yanımıza rağmen

O, "Anne lütfen ölme!" diye haykırdı
Etrafındaki kalabalığa adeta yalvardı
Yakarışlarına vicdansızlar aldırmadı
Oy kadın, söyle bana nedir senin adın

Cennet anaların ayakları altında kaldı

Öyle dolu ki içim

Öyle dolu ki içim bu aralar;
Bütün kuşlar göç etmiş yüreğimin kertelerinde.
Mutlulukları çalınmış gözlerimin ferinde.
Sürgünler yemişim gönlümün kentinde.

Öz geçmiş

insan ne zaman kimlik bilgileri olmadan kendilerini tanıtabilirlerse, işte o zaman özgür bir kimliğe kavuşurlar.

Herkes kendisini kimlik bilgileriyle tanıtır, oysa insan, kimlik bilgileri olmadan da tanıtabilir kendisini. Örneğin; insan olma vasfıyla, duruşuyla, davranışıyla, karakteri ve kişiliğiyle de bir kimlik oluşturabilir...

At bir kahkaha çocuk!
Sabahın ayazına
içten olsun
ve tüm düşmanların

Karanlığa düşen, aydınlığa yol alır
Aydınlıkta olan karanlığa sürüklenir
Cehennemi yaşayan cennete yürür
Cenneti görenleri cehennem bekler

Hiroşimaya atom bombası atıldığı'nda
Japon kız, daha iki yaşındaydı
Maruz kaldığı yüksek radyasyon sonucu
On iki yaşında kansere yakalanmıştı
Tedavi gördüğü hastanede kağıttan
Turna kuşları yapmaya başladı

Tutsaklık dört duvar arası değil
Kafalardaki kronik dusuncededir
Özgürlük başa buyruk olmak değil
Gökyüzünde uçan kuşa özenmektir

Her insan biraz evren gibidir
Sırlarla dolu ahenk içindedir
Bazen tsunami olur yutar
Bazen sakin bir liman gibi sarar

Her insan biraz deniz gibidir

Duymasa da kulağım
Görmese de gözlerim
Koşup yürüyemesem de
İnsanım, insanız, insansın
Özgürlük engele takılmasın