Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Soğuk sular akar Munzur'un dağında
Hocvanın yaylasında çiçekler açmış
Gelincikler baş kaldırmış toprağında
Hocvanın yaylasında çiçekler açmış

Çocukların kahkaha sesleri
Öyle bir çoğalır ki
Arş-ı alayı inletir
Yüzlerindeki tebessümde
Gökkuşağı açar göğün göğsünde
Çiçekler başkaldırır

Toprağın koynunda emek büyür
Bir kıvılcımla tüm orman yanar
Kelebek kısacık yaşar ölür
Doğaya dokunma topraklar kanar

Balaban bakışlı çocuklar gülünce
bir gamzelik rüzgar esince
kulaç atan umutlar büyütünce
barış olur, sevgi ile çoğalırız özgürce

ÇOCUKLARIN GÖZLERİ NEDEN HÜZÜNLÜ ?

"Bugün bayram erken kalkın çocuklar..."
Erken kalkalım da, nereye çıkalım? Beton yığınları arasında kaybolduk efendiler, kaybolduk...

Çocuklar öldürüldü, katledildi
Bizler sessiz, seyirci kaldık.
Tutun ki bayramı bayram tadında yaşadık…
Ve ya çocuk gülüşlerini örten bir kahkahayla bayramı kutladık.
Peki, masum çocuk cesetlerin üstüne basıp nasıl geçeceksiniz?
Onların ellerinden şekerleri alınmadı, canları alındı…

Beni sevginle öldürüyorsun
Sevgimi nefretmi sende ki; bilmiyorsun
Teraziye koyup aşkımı tartıyorsun
Sevgime değer biçilmez bilmiyorsun

Her resme yüzünü çizdim

İnsan olmak, hiç zor değil;
Sevgi dolu olmak
Uygar olmak
Saygılı olmak
Gerçekçi olmak

Bir şiir doğurmak değildi gayem
Üstelik anneler doğurdukları evlatlarını yitirmişken
Sevgiye, ayrılığa, hasrete, gebe kalmışken
Karanlığın kollarına düşmüşken
Kalem de eğilir emek kokan ellerine.

Yavşak bir tutsaklığın esiriyiz.
İki yakası bir araya gelmez,
Özgürlüklerin kesik dilliyiz.
Yaslı yüreklerin buz tutmuş,