Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Her insan biraz evren gibidir
Sırlarla dolu ahenk içindedir
Bazen tsunami olur yutar
Bazen sakin bir liman gibi sarar

Her insan biraz deniz gibidir

Duymasa da kulağım
Görmese de gözlerim
Koşup yürüyemesem de
İnsanım, insanız, insansın
Özgürlük engele takılmasın

Gözümde tütüyor o hallerin
Unutulmaz buğulu gözlerin
Hatırımda durur son sözlerin
Özledim özledim yâr özledim

Özledim özledim

Susturdum yalnızlığın hüznünü.
Büyüttüm besledim içimde seni...
Sancılanan yaşamın iç sesi gibi,
Özledim özledim seni...

Özledi yüreğim seni
Özledim canımda can olup,
Elleri sevgisiyle saran yar.

Güneş olup ruhumu ısıtan
Özledim kanat çırpan kalp atışlarımda ki;

Özledim özledim

Göz pınarlarımdan aktı özlemin
Hasretin içinde büyüdü sevdan
Damarımdaki kan gibi cansın
Can gibi özledim, özledim seni...

Ah be baba, gidişine alışamadım
ben daha
ya sen
sen bizsizliğe alıştın mı o meçhul yerde?

En zor zamanlarda bile
Umutlu olmayı bildik
Sevgi ile birbirimize sarıldık
Ne zor yaraları iyileştirdik
Kimseye edilmedik
Ağrıyan yanımıza rağmen

Eğilip bükülme sen
Olacaksan asil ol
Diz çöküp sürünme sen
Olacaksan cesur ol

Zalime boyun eğme

Ben yine yarım kaldım gidişinle
Şimdi o gittiğin çok uzaklarda
Bir rüzgârın fısıltısına kulak ver dinle
Hayatın zorlukları hiç bir zaman yıldırmadı beni
Zırhları mı kuşandım savaştım