Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ağaçlar yan yana ve hür
Kuşlar gökyüzünde özgür
İnsanlar neden dövüşür?

Güller, bülbüller öpüşür
İnsanlar neden savaşır,

Ne çok bizden çaldınız
Ne çok kürtleri harcadınız
Doymadınız, doymayacaksiniz!

Hepimiz kardeş miyiz?
Hepiniz kaleş misiniz?

Bu gece yasa büründü siyahları giyinerek
İçimde büyüyen sevgin çiçek açarken
Gözlerim gülüp etrafa ışık saçarken
Sen bana nasıl elveda diyebildin?

Sensizliği toplarken acıyan yanımla

NE BİLİR

Ekmeğini gözyaşına bandırır
Tok olan açın halini ne bilir
Zalimler mazlumu kandırır
Zengin fakirin halini ne bilir

NEBİ OLMAK

Fütursuz bir zamanın
koynunda kıvranırken insanlık,
güven duymanın belirsizliği
yüz çevirmişken dostluklara,

Nedenini bilmiyorum.
Ama, herkesten de çok
beni anlamandan korkmuştum.
Oysa,
Anlaşılamamaktan şikayet ediyordum.
Neden şair!

Ateşten gömlekti yaşamak!
Yaşamak kime göreydi?
Kim ölüyor/ kim öldürüyor?
Kimler insanlar üzeri saltanatını sürdürüyor?

Sırtlamış sırtlanlar yükünü
Bozguna uğratmaya hazırlar
Güzel olan ne varsa
Ateşe vermeye hazırlar
İnsanlık öldü ah ne fayda

Tutkulu bir aşk hikâyesidir yaşamak
Kanaviçe işler gibi içini doldurmak
Kırmadan, dökmeden sevgi yaymak
Ne güzeldir; yaşamın seyrine doymak

Bir serçenin kanadında göğe uçmak

Yâr gülünce güller açar yüzünde
Kuşlar uçuşur sevdalı gönlümde
Dertlerim biter aşk vardır özümde
Beni yardan ayırmayın ne olur

Hazanım döndü geldi baharım