Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Cemre düşüyor yüreğime
Adın yasaklıdır dilime
Sürgüler çekildi gözüme
Sen gel de çözülsün yasaklar

Bedel biçtiler şu ömrüme

Şiir olur gözlerin
Tüm yollar sana çıkar dize dize...
Ve mısralar da bir yangın başlar...
___________//
Cayır cayır yanar ağaçlar

Yaralarım sızlar
El sürmeden kanayan dertlerim var
Kabuk bağlamaz yaralarım sızlar
Dinmeyen derinden sancılarım har
Kabuk bağlamaz yaralarım sızlar

Yıllar aldı başını geçti boşa
Elde geriye ne kaldıysa yaşa
Zaman bakmaz ki asla boya posa
Cellat kapını çalsa yanma boşa

Böyle gitmiyor hayat
O, gölgeler karanlık
Dünün bugünü bayat
Sarar bizi yalnızlık

Elinde kazma kürek

Yalnızlığımı içiyorum

Sırtımda dost bildiklerimin
hancer izlerini gizlerken;
kendimi yapayalnız, kıyılara vurmuş,
kırık dökük bir sal gibi buldum

Yamalı yürekler üşür
bin kere yara alır
bir kere yara açmaz
temkinlidir

Yâr benden gitti gideli
Solgun yüzüm hiç gülmedi
Gönlüm kimseyi sevmedi
Hasretiyle yandım yandım

Ömür geçti yâr dönmedi

YAN KANUNUM

Bamtelinden bir tını, inceden inceye...
Nağme nağme, nakış nakış...
İçime işlemiş silinmez o kara bakış!
Şiir şiir, türkü türkü üstüme dökülür.

Ellerinden tuttuğum hayallerime bekletmeyi öğretiyorum
henüz vurgun yemiş yüreğim
dağılmış parçalarını topluyorum
kırlarda saçlarını rüzgara bırakıp
özgürce kanatsız uçan