Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Umut topladım aç gönül pencereni
Güneşi kucakladım al gönülden içeri
Yüreğe ektim demet demet sevda çiçekleri
Baharı kucakla bitmeden yaşam sevinçleri

Sevgili...
Sen yüzünü döndün ya bana
İçimden bir kıyamet koptu
Şimdi hangimizi kurtarayım ben
Köprüsü kırılmış dünyanın orta yerinde
Bir yanımız kış kıyamet

Güneş doğuyor dalımdaki güle
Emek verdim bağımdaki sümbüle
Bal verdim o gönlümdeki bülbüle
Dalında çiçek açamam diyorsun

Böyle gitmiyor hayat
O, gölgeler karanlık
Dünün bugünü bayat
Sarar bizi yalnızlık

Elinde kazma kürek

Yalnızlığımı içiyorum

Sırtımda dost bildiklerimin
hancer izlerini gizlerken;
kendimi yapayalnız, kıyılara vurmuş,
kırık dökük bir sal gibi buldum

Yamalı yürekler üşür
bin kere yara alır
bir kere yara açmaz
temkinlidir

Yâr benden gitti gideli
Solgun yüzüm hiç gülmedi
Gönlüm kimseyi sevmedi
Hasretiyle yandım yandım

Ömür geçti yâr dönmedi

YAN KANUNUM

Bamtelinden bir tını, inceden inceye...
Nağme nağme, nakış nakış...
İçime işlemiş silinmez o kara bakış!
Şiir şiir, türkü türkü üstüme dökülür.

Şiir olur gözlerin
Tüm yollar sana çıkar dize dize...
Ve mısralar da bir yangın başlar...
___________//
Cayır cayır yanar ağaçlar

Yaralarım sızlar
El sürmeden kanayan dertlerim var
Kabuk bağlamaz yaralarım sızlar
Dinmeyen derinden sancılarım har
Kabuk bağlamaz yaralarım sızlar