Bak büyür durur gönül sanrım
Yürek kertem silmez bal arım
Yâr, aşkın yara bandım olsun
Sen yara açan kâhrım oldun
Ezber bozanım oldu sevdan
İstanbul bende, ben sende sarhoşum
Benim şimdi ebedin ve ezelin
İçimde huzur var/kalbimde sen
Umudun ışığını yaktı gözlerin
Virüs var, evden çıkmak yasak
Ceza yazarlar camdan baksak
Uzaya gidenler fikrinden caya
Herkes gitti ay'a biz kaldık yaya
Ayaz vurdu tüm bağlarımı kuruttu
Felek attı tokadını yüzüm soldurdu
Yıllar çabuk geçti ömrümden yuttu
Kalleş kurşun beni yürekten vurdu
Tadım tuzum ta ezelden beri yoktu
Şuan sarılacak bir çöpe ihtiyacım var
Çünkü kalbimi çöpe attım içindekiyle
Sözün geçtiği yerde sevda durmaz
Sevdanın olduğu yerde yar olmaz
Kafamın içindeki düşüncelere saplanan
Bir bıçak gibi dolaşıyor yârin yokluğu
Sen bensizliğin şekeri ile bayram yaşarken
Ben sensizliğin bellediği bıçakla kurban kesiliyorum yar
Kar
Kar, lapa lapa yağar geceden
Doğu, zemheri ayazdır ezelden
Buz kütlesi pencereyi kaplar
Karakterin kimliğin olsun
Taş atanın çok olur, olsun
Sen baş kırma yeter...
Dallarını kıran çok olur, olsun
Sen köklerini sağlam tut yeter...
Sıva tutmaz gönül yurdum
Uçtu gitti bak sevda kuşum
Gülmedi yüzüm bahtsızım
Değişmez oldu karayazım
Güneşe karşı sevda yüklü
Usandırmıyor, kısa ömürlü
Benim için eriyen tek adam
Kışı giyinmiş kardan bir adam
Karşımda duruyor boylunca
-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...