Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Hayalet

Hiç el değmemiş güzellikler büyüttüm sana
Bütün güzellikleri kaneviçe işler gibi işledim
Dokunmaya kıyamadığım saçlarını gönlüme sardım
Uykun da bile kirpik uçlarından öptüm

Hayatın süzgeci

Hayatın süzgecinden geçiyor zaman
Ağaçlar çırılçıplak/yapraklar savruk
Üşümüş göğün göğsünde asılı mavi
Düşüyoruz dünyanın eteğinden bir bir

Üşüyorum, gece ayaz
Hayatın yorgunuyum ben
Yağar üstüme kar beyaz
Hayatın yorgunuyum ben

Kollarına sarsan yine

....Baş eğme hiçbir firavuna
Cop, tekme, tokat, gaza diren
Hakkını savun son damlasına
Kurulan saltanata, rejime diren

Karanlığa, ezene, kirli düzene

Ansızın gittin hasret kaldım
Kurduğum düşe seni kattım
Sensiz günü başımdan savdım
Sen, seyre daldığım hülyamdın

Dikkat insan var!

Her canlının bir yaşama sebebi vardır;
Ve hiç kimsenin bu sebepleri yok sayma lüksü yoktur.
Hayatın dengesini bozguna uğratanlar,

Ömrümden ömür çaldın sancısı kaldı
Gözüme yaş düşürdün heder ettin Eylül
İzbe bir karanlığın koynunda bıraktın
Güneşi küstürdün gülü soldurdun Eylül

Bak sonbahar yaprakları dalından sökülür

Zamansız ölümleri giyinir Eylül
Saat on ikiyi vurduğunda yürek durur
Gövdemin üstüne bir idam sehpası kurulur
Can çekişir kanadı kırık kuşlar

Ölü toprağı gibi kokuyor buralar

Bir Haziranın ertesi günüdür ölümün kıyısı
Yaralı yarınlar/yaralı şairler
Şiirler/sazlar/sözler yaralı
"Yakılacak" dediler tüm kalemler
"Madımak oteli" diye adres verdiler ..

Topladık neyimiz var neyimiz yok; bir vefasız uğruna harcadık. Hangi insana çarpsa yüreğimiz bin parçaya bölündük! Bundandır ki, ihanet edenleri, hayatımızdan tek tek çıkarttık..!
Kimse bana edebiyat yapmasın çünkü ben kitabını yazdım, gerisi laf-ı güz-af...
11.02.2024
Derya Avşar