Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Sokaklar tanır üşüyen çocukları...
Her sokak başlarında
Titrek bir sokak lambası var
Bir de üşüyen sokak çocukları var
Kimsesizliğin kollarına düşmüşler;
İtilmişler

Üşüyorum anne
Ne zaman
Bir sokak çocuğu görsem
Sobanın yanına yaklaşıp
Isınmaktan utanıyorum

Elim, kolum ve kanadım kırıldı
Hayatla bağım koptu
Karanlık tek bir güne mahkûm edildim
Gün artık hiç aydınlanmayacak

üşuyorum
annemin sevgisini örtün üstüme
bir daha üşümem ben

korkuyorum
annemin gölgesi yeter

Ellerimde ellerinin sıcaklığı kaldı
Cebime koymuyorum üşüdüğünde
Gözlerimde göz bebeklerinin akı kaldı
Çisil çisil içtim buğusunu güldüğünde

Karanlığı bölmek gerekir
Aydınlığa sürüklemek,
Açlığa Ekmek bölmek gerekir.
Aldatmak; hançerlemektir
Yalanlar koca bir hiç demektir
Hiçler çamurdan beterdir.

VEDA

Sen sakın veda etme bana
Eğer veda edersen, arkanı dönüp gidersen
Lânet edeceğim bütün aşk şairlerine
Yırtıp atacağım seni anlatan bütün şiirleri

İzbe karanlıklarda kayboldum
Vedasızdı, sonu olmayacaktı bu gidişin
Kalleş bir kurşun sesi uğultusuydu son duyduğum ses!
Sen duymasında hissedersin biliyorum anne!
Çektiğin sancılarını kimseler anlamaz

Özlemi büyür sönmez ateşi
Yürek unutmaz sıcak sevişi
Yıllar geçer duyulmaz gidişi
Yâr gözümde salınır gelişi

YAĞMUR

Artık yağmurlu havalar
Bana hiç romantik gelmiyor
Üstelik acı veriyor çünkü,
Ben seni yağmurlara verdim.