Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

SELVİ

Kırlangıçlar taşır yorgun gönlünde,
Zamanın ezeli seslenişi dudağında,
Kaç zaman oldu el geçmedi saçlarında,
Gül selvi, güneş selvi, yıldız selvi...

Kim demiş, kadın yalnız başına yürüyemez diye...
Dikenler kanatsa da, bahçesinde tohumlar fidanlanır yine.
Avucunda ölmüş çiçekler canlanır yine.
Kim demiş, korkusuzca yıllara meydan okuyamaz diye...
Ay dolanır geceye
Rüyalar buyur bir güzel Selviye!

Geceye bir şiir...

Sen.....

Şiir yüklendim yine bu gece
Yağmur yağıyor şehre

Taktım başıma şapka
Koştum girdim mutfağa
Aldım elime oklava
Kırk kat açtım baklava
Bünyamin' im sen anla

İnce belli bardakta
çay yudumlar gibiydi
Hayatın tükenmişliğini içmek...
Sanki düne göre bugün
biraz daha yorgunum be anne.
Sanki bugün biraz daha yılgın

O Adam

Şu aralar kendime, şiirlere
Ve hayata dair herşeye küstüm!
Çünkü neye dokunsam,
Neyi düşünsem hep o, geliyor aklıma!

Sen Bana Zehir Ol Ben Sana Panzehir

Bir şairin sessizliğine düştü şiirler...
Aşk kapıyı çalınca, yerden kesilir ayaklar.
Saf ve temiz bir çocukluğa bürünür insan,
İçini sımsıkı sarar derin mutluluklar...

Seninle güzeldi her mevsim
Seni anlatan her şiir anlamlı
Yaşam türküler tadındaydı
Sen benden gidince
Hazin bir sabaha uyandım
Kırlangıçlar üşüyordu

Sen benim vazgeçilmezimsin

Biliyor musun?
Sen, şu yalan dünya'da, tek vazgeçilmezimsin!
Ne zaman seni zihnimden, yüreğimden sökmeye kalkışsam,

SEN BENİ UNUT

Arama yar özünde gözünde
Bir hayal deyip sen beni unut
Arama yar kabinde gönlünde