Coşkusuz Satırlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Coşkusuz satırlar, kalpte iz bırakmıyor,
Solgun kelimeler, ruhu aydınlatmıyor,
Yıkılan hayaller, zinciri kıramıyor,
Özümden kaçtıkça, büyüyecek dertlerim.
*
Taştan zeminlerde, yalnız oturuyorum,
Mahşer ortasında, öylece duruyorum,
Sırdaş arayarak, sessizce soluyorum,
Kalmayınca uğrayan, ıssızlaştı ortam.
*
Küsüp tüm çevreme, menzile koşacağım,
Patikayı aşıp, kırlara taşacağım,
Duvarları yıkıp, dağları aşacağım,
Tükendi artık nakdim, hayat acımasız.
*
Ayrılıp mekandan, uzaklara uçmalı,
Tabiat anayla, kucaklaşıp coşmalı,
Orman ortasında, özgürce dolaşmalı,
Yuva kurulmalı, yeşilliğin bağrına.
*
Sözümü söylerim, gelen misafirlere,
Uğrarsanız lütfen, güzelim bölgelere,
Kıymayın, lütfedip narin kelebeklere,
Mazi toprağında, açılır şahsi alan.
*
Çağrılar susarak, ebediyet başlasın,
Şaşaalı büstler, bedenimi sarmasın,
Irmak kıyısında, ufak çakıl parlasın.