Coştu İlkbahar Şiiri - Kasım Kobakçı

Çocuk yüzlerde coştu ilkbahar,
Sular coşup ovalara akar,
Gökyüzü parlayıp ilaç sunar,
Dostlarımız şakalara tapar.
*
Şehir yolundan geçerken erken,
Leyla doya doya hep gülerken,
Eser ansızın şaka rüzgarı,
Neşeyle uçup yoldan geçerken.
*
Küçük çocuklar olmuş bak kardeş,
Ufuktan doğuyor parlak güneş,
Yıldızlarız muazzam parlayan,
Neşeyi alıp da kalbe yerleş.
*
Gülmece üzre oynanan o rol,
Gülümseten göğe uzanan yol,
Güldürür yüzleri sonsuz umut,
Neşe saçarak mekanlara dol.
*
Parıldar ağaçta yeşil yaprak,
Yüce ufukta uçacak bayrak,
Neşe getirir tutulan nöbet,
Taze karlara basacak ayak.
*
Çiçek açarak uzanıyor dal,
Mizah gölünde yüzüyor sandal,
Evren okur neşeli sesleri,
Neşe sunacak muazzam bir bal.
*
Ufukta koşuyor o hızlı tay,
Gece ufkunda parıldıyor ay,
Yüreğe dökülsün şanlı Altay,
Şaka ufkuna ayrılsın bir pay.
*
Bize ferahlık sunacak nefes,
Coşar yürekte şu büyük heves,
Bitmez coşku dolarak oyunlar,
Kalbi saracak muazzam kafes.
*
Neşe iniyor şu parlak akşam,
Parlıyor gülüş şanlı ihtişam,
Masal dizerek açılsın kitap,
Mizah getirsin bir tatlı rüyam.
*
Acı bitecek uçuşuyor ah,
Mizah yaratır mükemmel ferah,
Mizah dağı uzanacak şeffaf,
Eğlenceye varacak padişah.