Cümle Şiiri - Kasım Kobakçı

Mevsimler koşarak uzaklaşırken,
Deftere yazılan anlar silinir.
Gençlik yılları hep ufalanırken,
Geçmişin izleri böyle bilinir.
*
Bazen tökezleyip düşer kardaşlar,
Gözlerden süzülüp dökülür yaşlar.
Satıra dökülen dertli savaşlar,
Kalemin ucunda yorgun direnir.
*
Bağdat çöllerinde susar geceler,
Kağıda işlenir gizli heceler.
Çözülmek bilmeyen zor bilmeceler,
Yunus'un dilinden âlim öğrenir.
*
Fani yeryüzünden göçer insanlar,
Eskiye gömülmüş kadim lisanlar...
Vicdana kazınsın bütün ziyanlar;
Okunan cümleye umut bezenir.