Acı Duman Şiiri - Kasım Kobakçı

Ulaşırsan şayet ki, buzlanmış o diyara,
Bekler iken ruhumu, tükendi artık zaman.
Yüz sürersen, farz et ki o kapanmış yaraya,
Sözlerimden tüten günlerdir, o acı duman.
*
Ödenmeyecek sanma aşka biçilen bedel,
Gecikecek o vuslat, ruhları alır ecel,
O kırdığın kalplerde, koptu şu incecik tel,
Dayanamaz hasrete, çöker sığınan liman.
*
Yıllar yılı bekleşen yapraklara, sor sırdaş,
Ayaz vuran çöllerde, ateş arayan yoldaş.
Göğsümde alev alev büyüyor, ağır telaş,
Kavuşmaya yazılmış, değişmez ulu ferman.
*
Yüzümdeki çizgiler, oldu artık hep derin,
Estiği yerde, rüzgar bırakır teni serin.
Şahit olursa dağlar, bozulsun onca yemin,
Dinmeyecek incinen, kalbimde tüten harman.