Can Elıf Şiirleri - Şair Can Elıf

St Hilarion'dan sonra en tatlı anı,
Masallara ilham veren bulutlardı yağmurdu gökyüzüydü,
Peki bana geçmiş bir anı gibi gelmesen ,
Hep gelsen rüzgarına kapıldığım gamzemdeki ,
Sen halinle yansısan sendeki huzuru sendeki en tatlı gülüşüm hoşça gül sevgilim ...

Bir sonraki akşam başka bir masa.
Tingiriste.

Bu kez seni değil,
kendimi çağırdım karşıma.

Güzel insanlar gördüm,
Etrafı kalabalıktı,
Altı milyar insan içinde yalnız geçip giden,
Bir ömür nasıl tüketiliyor diye sahnelenen,
Tek bir tiyatroya davetliler gibiydiler,
İzliyorum altı milyarın içinde geçip giden ömrün savruluşunu,

Yangın yeri kalbim yanıyor
Her zerrem toz bulutu olup uçsa sana ,
Alışamazsın milyon tane yıldızda ruhum seni izlerken ,
Güneşim ,gülüşüm dünyam sen benimsin!
Yalvardım ilk kez yürüdüğün yollarda toz bulutu olsam bile senden vazgeçmem,
Sebep ben isem sustum çünkü sen kazandın ,

Güneşim misin, bilmiyorum,
Ama her anıma doğuyorsun,
Bir sabah yıldızı gibi ufkumda,
Karanlık bulutlarımı eriten
Sonsuz ışığınla…

Güneşim bugün ayrı bir güzel,
Işığı düşer kalbimin en derinine.
Sabahın en saf rüzgârında bile
Adın fısıldanır sessizce yine.

Gökyüzü seninle mavi,

Günlerden sen günlerden saatim ay yıl geçsin
Bütün mevsimleri bir arada yaşadığım kısacık ömürde,
Kaç mevsimde yağmurdan sonra baharı görebilir insan ,
Sensiz kaç bahara gülümsedim ki
Hayatıma güneş oluyorsun desem !
Günüm saatim bütün mevsimlerde kirpiklerinde doğuyor!

Sevgili,
Hiç görmeden âşık olan bir eliftim.
“Şiir yazdırma” demiştim,
yazınca delirdiğimi bilmiyordun.

2021 Haziran değil miydi,

“Uzun çekim bir kahve…
Biraz sen, biraz gündüz…
Biraz gece, biraz da sen kokuyor içim.

Buharı yükseldikçe yüzün karışıyor karanlığa,
ben her yudumda biraz daha sana dönüyorum.

Hayalimdin gamzeme tebessümle baktıran,
Saatim ay yıl geçse de zamanı mı var aşkın
Gelir gider dengesinde bilançomda sonsuz alacaklısın,
Hep sen mi vereceksin bu hayatta ,
Biraz da hayatta sen yaşa,
Öyle bir yaşa ki ömürde en tatlı gün batımlarını kirpiklerinde göreyim,