Sevdim hayalini, sevdim gerçeğini de…
Sevdim kalbime iyi geleni, seni de…
Sevdim kapındaki çiçek kadar yakın olmayı,
Sevdim kalbimle gülümsediğini, her anı…
Anda kalıp hasretimi dindirebilir miyim,
Ömrüm ufkuna kilitli...
Bir kez gelsen,
bir kez gözlerin gözlerime değse,
ufuk iner gamzeme,
gün yeniden başlar.
İki vatan tek yürek olmaktı ,
Henüz varlığından habersizce sevilen sevgiliye hasretlikti,
Sevgili vatandı keşfi izlenmesi ulaşılamayan ama kalben bir hissiyatı gibiydi.
Ben ki Kıbrıs gibi sen de Türkiye mesafesi gibiydin
Başımı ne vakit alıp gitsem Adana'da akıl tutulmam vardı nedeni neredesin dediğimde yol ortasında lodos gibi arabaların ortasında kaldım.
Sen ki Adada gülümsediğim denizime kıyısı olan tek limansın.
Güneşten sıcak kalbi kadar gülüşümde demlenen,
Bir yarim var yarenlik ettiğim, ruhumda gezinen,
Hayat kaynağım sensin ki her an,
İliklerime kadar senken damarlarımdan geçen kanımda canımda sen ,
Ne çabuk unuttum mu sandın ruhumdaki gezinen sevgilimi,
Şimdi sana söylüyorum ki İstanbul kadar büyükse özlemin,
Sevgiliye mektup..
Özledim…
gecenin en sessiz yerinde adını fısıldadım.
Bir kadeh rakıya seni kattım,
Ozbiden bizi hatırla…
Çok özledim,
öyle bir özlem ki
gecenin içine damla damla düşüyor,
masanın kenarında ben ve rakıda demlenen...
Refika’da başlar bazı hikâyeler,
masaya oturur,
kadehe bakar,
adını fısıldar insan.
Sek rakı gibi geldin hayatıma,
Kalp ruhla takas olur mu bir akşam vakti,
Refika’da seni andım rakının şahitliğinde.
Sekliğine kaldırdım kadehi, sevgili,
boğazımda düğümlenen bir “şerefe” ile.
Takas kabul etmeyen tek hakikat
Kalbim kalbim kalbim ruhum ruhum,
Kim kimden gitti ben mi senden gittim mi !
Kalbinle ruhuna sor engeller senden bana ise,
Ben mesafelerinde degilim ruhunda nefes almaya devam ediyorum.
Ben senin ruhunda kiracı değilim hep misafirim,
Ben senin ruhunda kalbinde nefes alan çiçeğinim,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!