İçimde eski bayramlara telaşlı bir çocuk,
Neyin telaşı be çocuk,
Sende kalan anılar, sende kalan mutluluklar vardı.
Şimdi dün, geçen gün, geçmişte umutla yad ediyoruz,
Birer yıldız gibi kayıp giden zamanlarda.
Yağmur yağıyor diyorlar,
inanmıyorum.
Çünkü önce içime düşüyor her damla,
yüreğime çarpıyor,
sonra sessizce ruhuma sızıyor.
Sevgiden kaçamaz insan,
Sevgi seni yakagülün gibi bulur!
Pamuk ipliği gibi ilmek ilmek inşa edersin sevgiyi aşkı..
Yürekli misin ? dedin,
Yürekliyim ki yanıbaşındayım!
Çok sevip yanarken ,
Uzun çekim kahve haliydi hayatımızdaki sessizlikte senden öğrendim, Bir kahveye bile anlam yükleten adamım .
Hayatın dik yokuşunda bekleyen de sessizliğinde gülümserse diye dünyalara bedel umutlarım var !
Yutkundum düşündüm gözlerimde dünün kaygısı ,
Özlemin burnumda kokun var,
Hangi yöne dönsem yıldızım nerede !
Cemre derler;
önce havaya düşer,
sonra suya,
en son toprağa…
Kimse söylemez,
bazı cemreler yıllar sonra
Aşk üç kelime değildi sadece,
benim için bir eksiklik hiç olmadı.
Tek hecelik bir histi:
“Kal.”
Beş yıl önce
En güzel yanım sûretim de yansıyan güneşti,
Sen doğdukça içimdeki gece göç ederdi.
Ufkuma yerleşen sabahın ilk ışığıydın,
Karanlığın alnına sürülen altın bir mühür gibi.
Güzeldin…
Bakışlarında takılı kaldığım anlar vardı,
Kirpiklerinin haremsi gölgesinde
Bir umut saklıydı.
Umut…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!