Can Elif Şiirleri - Şair Can Elif

Can Elif

Bağışlanmaktı aslında bir kalp ferahlığıydı,
Aşkta gurur olmazmış,
Aşık olduğumu seyyah olacağımı bile bilmiyordum,
Hayatta başıma gelmez aşk derdim.
Gelirmiş sırılsıklam kalbinin dik sokağına seyyah olup keşfim bile olurmuş,
Her ne varsa başına gelirmiş gülüşüne aldanıp bir kirpik reisin karşısında çocuk kalp edasında kalmakta varmış,

Devamını Oku
Can Elif

Babalar kızların en güzel ifade halidir,
Babalar kızlarının omurgasıdır ya,
Dik durma sebebidir ya,
Babalar kızlarının kaburgasıdır,
İçimden gelen her yeni umudun başlangıcıydın,
İçimden kuşlar geçiyor baba,

Devamını Oku
Can Elif

Şehirlerden geçtim,
İnsanlardan geçtim…
Kaybolmadım aslında,
Sadece kendime giden yolu geciktirdim.

En çok kendimde dağıldım,

Devamını Oku
Can Elif

Sevdasında bir garip …
Ailesinde, evinin en sessiz köşesinde saklı…
İşinde bir eksik, bir yarım kalmışlık,
Adı konmamış bir hüzün gibi…
Sevdi mi en çok o garipleşirdi,
Özledi mi içi kendine sığmazdı,

Devamını Oku
Can Elif

Bedenim yanıyor;
gece, tenime sürülmüş kara bir mühür gibi\.

Bir kadeh rakı…
Üç, dört…
Sonra bütün sokak lambaları gözlerine benziyor\.

Devamını Oku
Can Elif

“yazdırma şiir” dedim kendimle konuştuğum anlarda,
çünkü kelimeler büyür sanıyordum içimde,
adını koyarsam acının, aşktı acı değildi
sek içilen rakının sarhoşluğunda bir elifinde aşk
duvarlara çarpıp geri dönecek diye korkuyordum.

Devamını Oku
Can Elif

Kalbinin kıyısına mıydı gülüşlerim,
Denizinde alabora oluyorum,
Gözler dolacak bulutlu buğulu,
Bir müjde taşır her gün umutla ,
İsmin kalbimin ilk harfiydi ,
Kirpiklerinde ömrüm gülümser mi,

Devamını Oku
Can Elif

Kalbine bir zamanlar sabah gibi doğuyordum.
Şimdi akşamın en erken saatiyim.
İçimdeki nergis bahçesi
susuz bırakılmış bir toprak gibi çatlıyor.
Sen fark etmiyorsun;
çünkü artık gölge vermediğim bir ağaçtım sana.

Devamını Oku
Can Elif

Yağmur geçiyor ruhumdan.
04.40’ta uyanan emek gibi
içimde hep birşey ayakta.

Çocukların gözlerinde uykunun buğusu,
benim gözlerimde uykusuzluğun dibi.

Devamını Oku
Can Elif

Ruhum bir sönmek bilmeyen duman,
Senin kalbinin taş duvarlarına çarpıp savrulan.
Seyyahım ben, labirentlerinde huzuru arayan,
Ama yollar ters teper kaderin gölgesinde.

Kalbim krize girse bile, ritim hep kayıp,

Devamını Oku