Uzun çekim kahve haliydi hayatımızdaki sessizlikte senden öğrendim, Bir kahveye bile anlam yükleten adamım .
Hayatın dik yokuşunda bekleyen de sessizliğinde gülümserse diye dünyalara bedel umutlarım var !
Yutkundum düşündüm gözlerimde dünün kaygısı ,
Özlemin burnumda kokun var,
Hangi yöne dönsem yıldızım nerede !
Özlemedin mi!
Kokun burnumda ,
Rüyamda sarılır mısın!
Sarıp sarmalamadığında ruhum yabancı bana,
Harbiydin,
Kalbinin ilk harfiydim ,
En güzel yanım sûretim de yansıyan güneşti,
Sen doğdukça içimdeki gece göç ederdi.
Ufkuma yerleşen sabahın ilk ışığıydın,
Karanlığın alnına sürülen altın bir mühür gibi.
Gelirsen, dedim işte
“Yazdırma ,” diyorum.
Kalem titriyor
parmaklarımda,
kalbim doğruluyor;
Kalbim dersin !
Bir duanın içinde ismini anmaktadır.
Hoş bir duanın içinde her nefeste izi kalır.
Aşk bazen ses değil, bazen de aklına aniden gelmesidir.
Aşkın ne başlangıcı vardır, ne de bitişi,
Rüyalarımda sarıp sarmalayan naif bey,
Bağışlanmaktı aslında bir kalp ferahlığıydı,
Aşkta gurur olmazmış,
Aşık olduğumu seyyah olacağımı bile bilmiyordum,
Hayatta başıma gelmez aşk derdim.
Gelirmiş sırılsıklam kalbinin dik sokağına seyyah olup keşfim bile olurmuş,
Her ne varsa başına gelirmiş gülüşüne aldanıp bir kirpik reisin karşısında çocuk kalp edasında kalmakta varmış,
Babalar kızların en güzel ifade halidir,
Babalar kızlarının omurgasıdır ya,
Dik durma sebebidir ya,
Babalar kızlarının kaburgasıdır,
İçimden gelen her yeni umudun başlangıcıydın,
İçimden kuşlar geçiyor baba,
Kalbe en tatlı his ,
Işık hüzmesinde takılsam ömür geçer mi!
Bulutlu ve buğulu gözlerdeki derin mana aşk mıydı ?
Kulaklarımdaki kadifemsi sesin ilaç mıydı ?
Ben ne vakit kalbim dersem sustum ..
Sustukça dilim lal oldu!
“yazdırma şiir” dedim kendimle konuştuğum anlarda,
çünkü kelimeler büyür sanıyordum içimde,
adını koyarsam acının, aşktı acı değildi
sek içilen rakının sarhoşluğunda bir elifinde aşk
duvarlara çarpıp geri dönecek diye korkuyordum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!