Sabahın zifirisinde yürüyorum ,
Ne aklım bende kalıyor
Ne de ruhumdaki nefesim !
Ben seni hissediyorum her şiir her anıyı seninle yaşıyorum,
Yaşadıkça kalbinin koridorlarında yaşıyorum yürüyorum yürüyorum özlemim katlanıyor,
Bütün dünyam sen bütün zamanlar sen
Elif Can’a
Kaleminin ucunda doğar sabah,
Bir mısra gibi süzülür umut,
Elif Can, adınla başlar cümle,
Sözünde ateş, yüreğinde bulut.
Gezdiğin yerlere uğrak versem ,
Karşılaşır mıyız ilk heyecan ne de olsa,
Çocuk yüreklin aklıyla kalbi arasında mekik dokudu,
Yürüdüğüm yolların bana kattığı özlemle yoldaşlık ettim ,Sevgilim dersem yoldaşlığını alma ,
Zamanın durduğu anlarda kaldım,
Zihnim ziyaniya ya yenik düştü sarhoşluğunda ,
Gönlünün kıyılarında alabora olmuşum,
Rüzgârında kimi zaman fırtına,
Kimi zaman ılık bir meltem eserdi;
Estiğin anlarda alıştım,
Ne de olsa rüzgârında savrulmak benim kaderimmiş gibi.
Sevgili,
Gece çökerken adını içimden geçirdim,
Ses etmedim,
Rüzgâr duymasın istedim.
Gün batımı çoktan sönmüştü,
Ama senin gülüşün hâlâ ufkumda asılıydı;
Varlığıyla kalbim bir hissi ise
Varlığında evi ısıtamayanın gönlümde seyyahlığı var !
Bu gönül neden cennetinden mahrumdur ki!
Yokluğuyla tüm şehri üşütmesi miydi gönlümün garipliği,
Ben miyim garip gönlüm mü sevdasında garip sevgilim !
Özlemek mi garip olan ya da neydi benim parmak uçlarımda his kaybı hep üşümüşlüğüm bedenin yangını !
Geldim kapının arkasında bendim ,
Kalbine gülümseyende ,
Seni sen kılan bizi biz kılan ruhundu ,
Kapıyı açmadın geldim.
Aynı şehirde akıl tutulmamsın aç geldim,
Ya gülümsersin ya koştuğumda sarıp sarmalarsın .
Benim adım zamandı aslında ;
Beklemekle sabrımın adına gülümse denildi,
Üstüne rengarenk şiir kitabı bile yazıldı ,
Kitabın sahibi sahafcı da okursa akşama gün batımı olurmuş:)
Adres belliydi gönlünün kıyısından gökyüzünden merdiven inşa edildi ilk basamakta mutlu ol gülümse denildi,
İkinci basamakta kalbine sükunet istenildi ki öfkeli anlarınızda sakinlik olsun diye.
İnsanlar mı yüzüne maske takmışlar,
En çok da sevdiğin en çok masumiyet ondaydı,
Yüzü mütemadiyen güler gamzeme gülümser,
Sahi ne vakit dışarıya gülüp içte hüzün bulutu yükledin !
İçte ise hüzün yüklü bir buluttur
Sorarlarsa söylerim eskiciye satar kimi zaman ,
Cennetinden mahrum etme ,
Gülüşünün kıyısına , kirpiklerindeki her bir harene ,
Ciğerlerimdeki nefese,
Her bir zerrrene desem, sevildiğinde adam güçlenir, kadın güzelleşirmiş sevgilim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!