Yüreğin Kılavuzun. Şiiri - Can Elif

Yüreğine sor beni, sor...
Özleminle kalbinin koridorlarında sessizce gezinen bendim.

Gözlerine sor beni, sor...
Gözlerinden süzülen her ışıkta, her bakışında ömrümü bırakan bendim.

Sınırımız gökyüzü olsun; sonsuz evren anlatsın sana sevgimi.
Uçsuz bucaksız maviliğe sarılan rüzgâr ne vakit esse, sana özlemimi taşıdı.

Sonsuz galakside her bir gök cismine sor...
Hepsi sana, "Seni, Kuzey Yıldızı gibi sessiz, sabırlı ve sarsılmaz bir sevgiyle seviyor." diyecek.

Elif'in sevgisi sonsuzdu, derin ve gerçekti, diyecekler.

Sana sevgiyi hangi dilde, hangi manada anlatayım bilemedim.
Çünkü bildiğim ne varsa sendin; öğrendiğim her güzel duygu sende anlam buldu.

Yüreğine sor...
En doğru kılavuz odur.

Ben artık kalemle, şiirle ya da kelamla anlatmak istemiyorum.
Çünkü bazı sevgiler kelimelere sığmaz.

Hayatta her şey seninle anlam kazanıyor.
Mücadelem sensin, umudum sensin, düzenim sensin.
Varlığın, en karanlık gecelerime doğan bir sabah gibi içimi aydınlatıyor.

Eğer bir gün bana "Beni ne kadar sevdin?" diye sorarsan, cevabım hep aynı olacak:

Gökyüzünün sonu neredeyse, sevgimin sınırı da oradadır.
Ve eğer gökyüzünün sonu yoksa...
Bil ki sana olan sevgimin de sonu yoktur.