Anahtarı sende kalsın Şiiri - Can Elif

Yaz yağmurları çekildi…
Gökyüzü ardında ince bir sızı bırakıp sustu.
Her damla, yüreğimin kıyısında dağılan serin bir iz.

Peki, közle dolu bir kalbin yangınını
hangi gök gürültüsü söndürebilir?

Gülüşüm ufkuna asılı bir yıldızsa eğer,
söyle bana;
avuçlarında sakladığın o sevdayı
neden özlemin içinden çekip çıkarmazsın?

Neden tanıdık bir kalbe
kendi sesini bile yasaklarsın?
Hangi uzaklığın kıyısında durmalıyım,
hangi suskunluğunda kaybolmadan?

Anahtarı sende olan bir kapının önünde
kaç kez içime kapandım, bilmiyorum.

Artık çalmıyorum.
Ellerimi çekip bekliyorum.
Belki bir gün
içeriden bir nefesle açılır diye.

Susma artık.
Sevdanı saklama.
Gel.
Ben, kırılmadan beklemeyi öğrenmiş bir yerim.