Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Köyün en güzel kızını,
En zengin ağanın oğlu kaptı.
En hızlı otomobili kullanan pilot,
Yarışı en önde bitirdi.
En rahat koltuğuna uçağın,
En pahalı bileti alan oturdu.

Kafası yerinde değil bu mazlumun,
Kafama vursun eli silah tutanlar silahlarının o gümüş kabzesiyla.
Vurun da yerine gelsin.
Bana güzel bi dayak lazım.
Sırtımda geziniyor sinekler, uzanamıyorum kovmaya.
Kimsem yok ki kim kovsun

Yeter artık,
"Açım" diyorsan vur yumruğunu masaya,
Yar ortasında soğanı, fırlasın cücük.
Fırlasın o kalbi küçücük.
Tabağında kuru, yanında ise bulguru.
Bakır tasta hıyarlı, naneli bir cacık.

Bir yerlere gideceğiz ama nasıl gideceğiz? Toprak varsa yürüyerek mi? Su varsa yüzerek mi? Uçmayı biliyor muyuz yeterince? Bunlar gerekli şeyler mi gerçekten acaba?
Birini sevmeyi deniyorum ama kim var ki karşımda? Birilerini destekliyorum ama "Siz kimsiniz? Kim bunlar? Neredeyim ben?" Ya da "Neresi burası?"
Keşkeler keşkesi yeter ya yeter yeter! Böyle de olmaz ki offf! Bana bir etiket yapıştırmış birileri. Diyorlar ki "Sen bizdensin." Değilim kardeşim ya. İstemiyorum gitmeyi, gelmeyi, herkes gülmüyorsa gülmeyi. Bir varmış bir yok, herkes aç, bir ben mi tok? Yağmur yağıyor öp beni. Üşüyorum içten içe.

İçim bir cehennem, binbir türlü yalanlar,
Söyler dururlar şeytanlar.
Gezinirler yılan gibi sürünerek, beslenirler o en yumuşak karnımdan
Fısıldar günaşırı açlığım.
Sus derim susmaz.
Sus derim susmaz.

Evde karın dırdır etsin İsmail, dırdır etsin evde karın!
Anan vırvır etsin dursun.
Bir curcuna kopsun her akşam.
Zırzır etsin çocukların, tepinsinler tepende!.
Mızır mızır mızırdansın her biri!
Bir ses olsun, bir ses.

Yaşamak kolay mesele değil azizim, kolay mesele değil.
Hep bir beklentisi var hayatın senden.
Günler akıp geçiyor,
Hem de öyle acelesi var ki hemen herkesin, bir teşaş bir telaş,
İşin yoksa durma koş.
Herkes aç.

ordu aksın paşama
boğulsun yemekten aşçı
giden yar bulsun aşkı
öğretsin dursun öğretmenim yalanı, dolanı
doldursun cebini parayla pulla patronum
ölsün devrimci örgütsüzlükten

Ben olsam öldürürdüm onun yerin de.
Paslı bir bakış ile bakardım ansızın.
Ben olsam beni de çıkartırdım aradan.
Ve her kim varsa bana benzeyen.
Çaplı bir bıçak, eski bir orak.
Bilmeden de olsa ortak bu suçlara, katlederdim hepsini bir çırpıda.

Eğer anlamıyorsan şiirin dilinden,
Sen de şairim diye dolaşma ortalıkta.
Uğramayacaksan kenar mahallelerinede,
İstemez, gelipte geçme bu şehirden.
Değemiyorsan eğer, bedeninden önce ruhuna,
Veripte tutamayacağın sözleri,