Bir ev var bu yolun sonunda.
Hasretle varılmanı bekliyor.
Ardına kadar açık bir kapı.
Gelipte girilmeni bekliyor.
İçinde birkaç gövde,
Koşupta sarılmanı bekliyor.
İşçiler domuz mu?
Kumarhanelerin artığını yiyorlar.
Kumarda kaybedince patronları, zararı işçiler mi ödüyorlar?
Evet.
Bu işçiler balık mı, bu tezgahtar niye?
Kör bir ekmek bıçağıyla acıklı şarkılar çalıyorsunuz inceden.
Ve bölünüyor ömürlerimiz eller için, hani o eller var ya.
O eller anlamaz mı halden?
Boğazım düğüm düğüm ve sevgimiz.
Gıdım gıdım.
Anne,
Gözlerinin sağanak yağışları dindi mi anne?
Bitti mi savaş?
Evlatlar evlerine döndü mü anne?
Toprağımda çiçekler açmış,
Yoksa baharlar mı geldi?
Fil unutmaz derisini delen mızrağı,
Katır sırtındaki izini kırbacın,
Öküz tekmeyi.
Sen unutursun sen!
Sen unutursun, unutur yediğin tokatı yine yer, yine yer.
Yine kızarır ensen.
Caddede yürüyordum hızlı hızlı,
Anlamsız bir telaş içinde.
Sanki bir yerim varmış gibi varılacak.
Uzaktan geliyordu salınarak sen biri,
Sanki koşup boynuma sarılacak.
sen gidersen yine güler bu yüz belki ama
yalandan güler artık yalandan.
öyle çok sevmişim ki seni
kalbim belki yine sever birisini lakin az ile yetinir mi bilmem o
yetinir mi acaba senden kalanlan
Sen gül.
Sen gül güven bana.
Aldırma, kapatsınlar ışıkları.
Hiç önemli değil.
Yüzündeki hüzünü.
Lüzümu yok, aldırma kırışıklıklarını.
Cehenneme düşeceğim diye boşa etme feryad, figan,
Şeytana uyduysan eğer cehennem evindir.
Et yokluğunda geliyorsa burnuna bir et kokusu,
Bil ki o yanan kendi etindir.
Girilmez sevaba parayla pulla,
Aşk nedir, kırmızı bir çift kiraz mı koparmak dalından?
Tadı mı, çöpü mü, çekirdeği mi?
Kırmızı toprakmı tarlalarda,
Kili mi, külü mü, çıkan bir küp altın mı altından?
Emdiğim süt müdür anamdan aşk?
Öptüğüm gül müdür, yüzdüğüm göl müdür?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!